Tuesday, April 25, 2017

360NE

Ek kon verlede jaar nie die versoeking weerstaan om vir die 360NE in te skryf nie. Mense beleef maar hierdie oomblike van swakheid! Dit was ongeveer 9 maande gelede.

My voorbereiding het goed verloop en met die aanbreek van die grootdag was ek vol vertroue dat ek gereed is vir die uitdaging.

Sue het vir ons vir Donderdagaand slaapplek op Barrydale by die Mountain View Gastehuis gekry en ons het aandete by die plaaslike Bistro Blue ge-eet. Na 'n 08:30 ontbyt, vat ons die pad Oudsthoorn toe. Registrasie is van 10:00-16:00 vir die wedren wat 18:00 op Vrydag 21 April begin. Na registrasie bespreek ons in by Yamelka Gaste huis en gaan eet iets ligs by Beans about Coffee. Terug by die gastehuis kry ek alles reg en stort om so 'n bietjie varser te voel. Net na 16:00 sê ek totsien vir Sue en ry die entjie af na die wegspring area by Kleinplasie. Daar ontspan ek lekker op die gras en knoop 'n geselsie aan met van die mense wat ook daar rond wag vir die "race briefing" en die begin. Die inligtingsessie is veronderstel om 17:00 te begin, maar aksie neem 16:45 in aanvang. Die roete het 'n klein aanpassing met die kruising van die teerpad tussen De Rust en Oudtshoorn. Ons gaan vanjaar nie met die teerpad langs ry nie, maar met 'n brug onderdeur die pad. Om die afstand pressie op 361 km te kry, is die offisiële begin so 3 kilometers buite die dorp. Ons ry dus in formasie tot daar en die wedren begin eers wanneer ons onder die wegspring bannier buite die dorp gaan. 

Ons vertrek 18:00 en ry rustig in 'n groep agter die bakkie wat ons begelei. Die aanvanklike pas is heel rustig, maar as gevolg van die baie deelnemers is die baie stowwerig. Na ongeveer 14 km sluit ons bt die Kango Grotte teerpad aan en na 'n verdere 8 km draai ons regs na De Rust toe. Die eerste 5 km van die pad is redelik gelyk en ook teer. Daarna verander dit na 'n grondpad en begin ons ook al meer klim. Teen die tyd is dit al donker en moet ons ons ligte aan skakel. Gedurende die volgende 16 km klim ons 302 meters. Hierna volg 13 km afdraand met 'n hele paar skerp draaie. Dit raak noral "nerve-racking" wanneer jy 40-50 km in die donker teen 'n bult af ry en dan nog 'n paar skerp draaie moet trotseer! Na 2 uur 30 minute en 50 km bereik ons die eerste waterpunt, net buite De Rust. 'n Gemidelde spoed van 20 kpu na al die klim wat ons gehad het, was glad nie sleg nie. Die afdraand het beslis gehelp. Ek stop hier vir 4 minute om 'n ietsie te eet en te drink.

Na die waterpunt word ons langs die teerpad op 'n tweespoor paadjie gely wat ons onderdeur die teerpad neem. Daarna sluit ons by die vorige jare se roete aan wat ons deur 'n paar plase neem tot ons weer by 'n goeie distrikspad aansluit. Gedurende die tyd merk ek 'n ou en 'n jong meisie op wat baie lekker gesels en gedurig in my nabyheid bly. My "manlike ego" sê vir my ek moet darem vir hulle wegry. Ons bly egter heeltyd in mekaar se omgewing. Dan is ek voor dan haal hulle my weer in en so gaan dit aan. Die volgende half uur is ons pad meer af as op en lê ons 15 km af. Dan word ons weer met 'n enkel paadjie, wat ons buite om Dysseldorp om neem, teen 'n 13 km opdraad gely wat ons 45 minute neem om af te lê. Op 78 km bereik ons waterpunt 2 wat ook die eerste kontrole punt is. Hier word ons in "gescan" en daar is heelwat eetgoed, insluitende sop en koffie. Aangesien die temperatuur besig was om te daal, trek ek my Indola baadjie aan. Ek neem 'n tydjie om 'n bietjie te rus en val na 15 minute weer in die pad. 

Die profiel van die pad tussen kontrole punt 1 en 2 lyk soos 'n saag. Die klimme is nie moeilik nie en word gevolg deur kort afdraandes, maar dit hou nie op nie! Gelukkig is die pad redelik reguit en kan ons teen die afdraandes ons avontuurlike gees vrye teuls gee! Dit hou vir die volgende 90 kilometer en deur nog twee waterpunte so aan. Ek spandeer 5 en 3 minute by die twee waterpunte. Die laaste 10 km voor kontrolepunt 2 (waterpunt 5), is op teer en redelik gelyk. Dit is ook die halfpad merk en ek trek na 9:06 daar in. Dit is 'n gemiddelde van amper 20 kpu en ek is omtrent 'n uur vroeër as vorige jare. Teen hierdie tyd voel my "ego" ook goed want die twee wat so lekker gesels het is nêrens te sien nie!

Deel van die reëls is dat jy bokse met klere en toerusting na die kontrolepunte kan stuur. Ek het onder andere 'n warm baadjie en warm handskoene in my boks gesit, wat ek hier uithaal en aantrek. Ek drink 'n lekker stawberry gegeurde melk, eet 'n stuk "lasange" en drink 'n koppie koffie. Teen die tyd is my "go" redelik uit, dus vat ek dit maar rustig. Ek vertoef vir 26 minute hier. Dus is my totale tyd van die begin tot dat ek vertrek 9:30, wat my 'n netto gemiddelde spoed van 19.08 kpu gee. Ek begin droom van in onder 20 uur klaar maak! Die eerste 180 km het ek regtig baie lekker gery. Die pas was redelik en ek het myself nooit te kwaai gedruk nie, maar toe ek weer op die fiets klim toe kon ek voel dat my bene 180 km afglê het!

Aanvanklik was ek bekommerd dat die verkeerde besluit was om nie ook 'n warm broek aan te trek nie, want die temperatuur het skielik aansienlik begin daal. Dit was gelukkig van korter duur en met die eerste klim, na 12 km styg dit gou. Die klim hou vir 14 km aan met een klien "dip" voor ons weer 'n lekker afdraand slaan. Op een van die afdraandes kom ek amper my moses tee toe "iets", ek vermoed dit was 'n hond, skielik uit die bosse voor my in hardloop. Gelukkig was die ontmoeting nie te hard nie en kon ons albei voortgaan met ons togte sonder enige ernstige letsels! Die laaste watertafel wat in die donker by stop, is op 214 km. Ek vertoef 6 minute hier. Op 225 km daal ons af na die Gourits rivier en daal die temperatuur na 3 grade Celsius! Hier teen 05:30 se kant merk ek op dat my lig se rooi liggie begin wys. Dit beteken dat my battery se krag aan die min kant raak. Ek maak so 'n paar berekeninge en kom tot die gevolgtrekking dat die lig behoort te hou tot so 06:30 wanneer die dag begin breek. Dit was toe ook so en ek kon die lig afsit toe dit lig genoeg was om sonder 'n lig te ry. Teen die tyd was ek al meer as 12 uur aan die gang. 

Die klim aan die anderkant van die revier is nie baie styl nie, maar dit hou aan en aan en aan! Gedurende die volgende 20 km klim ons 220 meter. Dit is nie veel nie, maar na 230 km kom mens agter dat die energie vlakke nie meer is wat dit aan die begin van die wedren was nie. Die eerste daglig waterpunt kom op 242 km. Ek trek my warmbaadjie uit en hou net die Indola, waarmee ek begin het, aan. Hierna is dit 'n kort entjie en dan die groot klim van Rooiberg! Oppad Rooiberg toe besef ek dat ek my Garmin aan my batterypak sal moet koppel ommsy battery te laai, aangesien die krag voorrad tot onder 10% gedaal het. Ek hou aan die voet van Rooiberg stil om dit te doen en na so 2 minute is ek weer aan die gang. My gemiddeld spoed teen die pas uit wissel so tussen 4.5 en 6.5 kpu. Dit is so 'n bietjie vinniger as 'n fris stappie! Toe ek amper bo is tref 'n mini ramp my. My ketting glip in die binnekant af met die opskakel na die grootste rat en wig in tussen die binnekant van die rat en die speke. Ek probeer aanvanklik om die ketting nie uit te trek, maar hy sit te vas. Ek draai toe maar my fiets onderste bo en probeer so. Weer sonder sukses. Ek maak toe maar die wiel los en na nog 'n gesukkel behaal ek uiteindelik sukses. Die episode kos my 5 minute! Terwyl ek so sukkel kom die geselserige dame van vroeër, by my verby. Sy verneem of als OK is en ek sê ja. Nadat ek weer 'n ent gery het, kry ek weer vir haar langs die pad. "Kan ek help" vra ek. "Nee" sê sy "ek neem net 'n bietjie energie in" terwyl sy iets eet! Dit neem my 1:15 op die 7 km van Rooiberg af te lê terwyl ek 442 meter klim! Anderkant af is die pad redelik rof en dit is moeilik om 'n goeie spoed te handhaaf. Dit neem my 22 minute om die 11 km af te lê. Van hier af is die pad redelik gelyk tot by kontrole punt 3 (waterpunt 8). Op hierdie stuk vorm ons 'n drietal en ry die volgende 42 minute saam toe by die kontrole punt. 

Hier is daar weer bokse en ook genoeg om te eet. Ek het egter nie veel van 'n eetlus nie. Ek trek al my warm klere uit, haal al my ligte af en gooi dit in my boks. Eet twee pannekoeke, drink 'n koppie koffie en val weer in die pad. Terwyl ek fiets toe stap sien ek die dame van vroeër lekker rustig sit en eet. Ek noem dat ons mekaar seker weer voor die einde sal sien en ek is op my fiets en aan die gang nadat ek 28 minute vertoef het. Teen die tyd is ek al 16:40 aan die trap! Ek voel op hierdie stadium so tam, dat ek tywel of ek vinniger as 22 uur in totaal sal kan ry. Daar is nog 90 km oor en ek het net meer as 5 uur om dit klaar te maak indien ek onder 22 uur wil klaar maak en dan is daar nog 'n paar lelike bulte voor die einde! Ek maak vrede met 'n tyd van net onder 24 uur!

Die temperatuur begin nou klim en raak so aan 25 garde Celsius. Na 'n rukkie kom die "geselserige dame by my verby en ek sien haar in die verte verdwyn. Gedurende die volgende 2 uur klim ons 300 meter oor 'n afstand van 40. Die temperatuur draai in die hoë dertigs. Gelukkig het ek genoeg water en spuit my arm nat om af te koel. Ons daal af na die tweede laaste waterpunt op 315 km. Hier sê ek vir iemand dat indien "opgee" deel van my woordeskat was, het ek daar op sou gehou het, maar aangesien ek nie so 'n "woord" ken nie, klim ek maar weer op en ry. Nog 46 km huis toe met twee lelike "knoppe" in die pad. Ek kruip teen die bulte uit en is dankbaar wanneer ek oor die kruin van die laaste een gaan. Van hier is die redelik met net 'n paar kleiner heuweltjies tot by die einde. Na 'n paar minute kom twee manne by my verby. Aanvanklik laat ek hulle gaan, maar na 'n rukkie haal ek hulle weer in en ons begin saam ry. Daar word nie veel gepraat nie, maar baie getrap! Ons bereik die laaste waterpunt saam en besluit om saam te werk einde toe. Met nog 25 km oor is die energie vlakke nou op 'n laagtepunt. Gelukkig is daar nie meer moeilike dele nie, maar die padoppervlakte van die Lategansvlei pad na die Oudtshoorn teerpad is redelik rof en ons moet gedurig rigting aanpas om die beste gedeeltes te vind. By die teerpad gekom word ons op die skouer gelei om uit die verkeer se pad te bly. Na so ongeveer 600 meter sluit ons by die teerpad aan. Ons tel ook 'n ander deelnemer op en is nou is ons vier in die bondel. Ek weet nie waar die energie vandaan gekom het nie, maar ek begin die pas aangee. Toe ons verby die militêre kamp gaan kyk ek om en sien net een man agter my! Die pas was blykbaar te kwaai vir die nader manne. Ons twee ry saam tot by die einde en ry soos twee spanmaats oor die streep. Daardie laaste 25 km het ons in 51 minute afgelê!

Total ry tyd volgens my Garmin was 21:29:32. My offisiële tyd was 21:26:03 omdat die wedren eers buite die dorp begin het. Dit is ook my beste tyd ooit vir die 360NE. Die eerste 180  en die laaste 40 km het ek werklik baie geniet. Die stuk tussen in was regtig 'n beproewing!

Totale afstand 363.83 km, totale tyd 21:29:32, totale aantal meters geklim 4,980.




Saturday, March 18, 2017

Eroica SA 2017

Ek het so 'n jaar gelede die eerste keer van Eroica gehoor. Dit is 'n beweging wat in Italië begin is met die doel om wedrenne te reël vir fietse wat voor 1987 vervaardig is en die wedrenne sal in die gees van die oorspronklike Tour de France wees, met ander woorde, geen ondersteuning en van die paaie sal grondpaaie wees. Vir SA is die reël aangepas om fietse wat tot 1999 vervaardig is te laat kwalifiseer. My 1989 Le Jeune, waarmee ek al 26 Argusse gedoen het, kwalifiseer dus. Die eerste wedren is verlede jaar gedurende April in Montagu gehou. Die tweede is gereël vir Saterdag 18 Maart 2017. Ek het daarvoor ingeskryf. Die wedren sou drie afstande hé naamlik 140, 90 en 50 km. Ek het besluit om vir 140 km in te skryf. Ek het die week voor die wedren vir my fiets 28 mm buitebande gekry om die grondpaaie beter te hanteer. Met my eerste oefen rit deur Koeberg Natuurtuin, kry ek 'n papwiel 200 meter voordat ek weer by die teer uitkom! Ek besluit dat dit seker beter sal wees om eerder die 90 km aan te pak eerder as om 140 km op grondpaaie aan te durf. Die Dinsdag voordat die wedren plaasvind, begin my keel krap! Benilyn help darem maar ek besluit om maar eder net die 50 km aan te pak.

Registrasie is vanaf 06:00-07:30 en dit neem 2 uur om Montagu toe te ry vanaf Bloubergstrand, met ander woorde ek moet 04:00 opstaan om betyds te wees. Alles verloop volgens plan en ek kom net na 07:15 daar aan. Registrasie is redelik "low key" en ek kry 'n oulike sakkie met my nommers, 'n kaart wat by die begin, twee punte langs die pad en die einde gestempel moet word en 'n paar eetgoedjies. Die 90 km roete volg dieselfde roete as die 50 km vir die eerste 50 km, gaan dan by die begin verby en uit na die Noord Ooste van Montagu vir 'n verdere 40 km. Ek gesels met die organiseerder en meld dat ek net die 50 km gaan doen. Hy stel voor ek begin saam met die 90 km groep en indien ek wil kan ek na 50 km ophou, maar indien ek so voel kan ek aan ry. So gesê, so gemaak!

Die wegspring tye is 08:00 vir 140 km, 08:30 vir 90 km en 09:00 vir 50 km. Die "stigter" van Eroica het van Italië af oorgekom, met 'n paar vriende en hulle gaan ook ry. Hy "open" die verrigtinge met 'n toesraak in Italiaans, wat vir ons vertaal word. Dinge gebeur egter baie rustig en die 140 km manne spring so ongeveer 08:10 weg. Die 90 km groep kom 08:42 aan die gang. Ons word uit die dorp gelei deur 'n veteraan motor wat in 'n uitekende toestand is! 




Die eerste deel is Oos van Montagu in Talana se rigting. Die eerste 2.5 km is teer, maar dan word dit grondpad. Ek ry saam met die voorste ouens. Deur die eerste drif, op 5.5 km, kry ek my eerste papwiel! Dit neem egter net 4 miniute om 'n ander binneband in te sit en ek is weer oppad, nadat almal by my verby is.
Ek haal die agterste ryers gou in en vorder goed. Op 10 km draai die voorste ryers om. Ons het 'n afdraai gemis! Ons ry 'n 4 km draai! Die pad oppervlakte is goed en ek probeer my bes om die groter klippe mis te ry! Na 24 km kry ons die eerste kontrolepunt. Hier moet my kaart gestempel word en daar is neute, gedroogte perskes, broodrolletjies met spek, koffie en 'n dop of twee brandewyn vir die manne wat van die steker voggies wil hé! Terwyl ek rus maak ek kennis met 'n Brit wat Johannesburg toe gevlieg het, met die Bloutrien Kaap toe gery het, daarna 'n paar dae in die Kaap deurgebring het en nog 'n week langs die tuinroete gaan vakansie hou. Dit is nou die lewe! Ek spandeer 10 minute hier en is gou weer aan die gang. Op 30 km sluit ons by die Barrydale/Monatgu teerpad aan. Van hieraf is dit lekker voet in die hoek terug Montagu toe. Ek kom 2:25 by die begin aan en hou smmmer reguit deur aangesien ek baie goed voel en geen nagevolge van die die vroeëre krapperige keel ervaar nie.

Ons volg die pad verby die Avalon Springs en draai dan af op 'n grondpad Baden en Pietersfontein dam toe. Op 57 km kry ek my tweede papwiel! Hierdie keer neem dit my 7 minute om die band te vervang. Ek het egter net twee spaar binnebande saam gebring en daar was nog 35 km om te ry. Nou is nog meer versigtig om die klippe te mis en vat dit maar redelik kalm. Die pad raak ook redelik stel en ek besluit om maar 'n gedeelte te stoot. Toe ek bo kom besef ek dit is nie "bo" nie! Dit een van daardie paaie wat op en af gaan. Wanneer jy bo kom gaan jy weer in 'n vallei met nog 'n bult daarna. Gelukkig was dit tot 'n mate oë verblindery want onder in die vallei loop ons roete links en vermy ons die tweede bult wat ek gesien het. Ek moet om 'n toe hek gaan en verby 'n par plaashuise waar daar 'n groot hond is wat baie blaf en 'n ent agter my aan draf. Na aanleiding van die verkeerde pad wat ons vroeër vanoggend gery het, begin ek wonder of ek op die regte pad is. My GPS wys geen pad waar ek ry nie maar wel die bult wat ek gesien het. Ek besluit om om te draai en seker te maak. Weer verby die hond wat weer blaf en saam draf. Ek besef egter dat ons ingelig is oor die hek wat toe mag wees en van die paadjiom die hek wat gevolg word deur 'n enkelspoor met baie dorings. Ek is dus reg en draai maar weer om. Die hond jaag my weer, maar die keer is hy meer aggresief en gee my 'n hap. Gelukkig nie enrnstig nie maar darem genoeg om bloed te trek! Ek sal seker maar na die tyd 'n tetanus inspuiting moet kry! Ek stoot en dra my fiets grotendeels oor die enkel spoor om die risiko van nog 'n papwiel te beperk! Die roete gaan om die Pietersfontein dam en oor die damwal en anderkant af moet ek my fiets teen styl trappe afdra. Na die trappe kry ek die tweede kontrole punt. Ek maak my waterbottel vol, kry my stempel en rus lekker terwyl ek 'n boerewors rolletjie eet. Die mense daar sê ek is die eerste ryer wat daar verby kom, dus is ek voor in die 90 km wedren. 

Na 6 minute val ek weer in die pad. Daar is nou nog 20 km oor waarvan die grootste gedeelte teer behoort te wees. Die pad oppervlakte is oor die algemeen goed en na 'n verdere 6 km sluit die pad aan by die pad wat ek 'n uur en 20 minute vroeër gery het. Na 1 km draai my roete regs af in die rigting van die Koo Vallei/Montag pad. Nog 2 km en ek is weer op die teerpad en dankbaar dat ek nie weer 'n papwiel gekry het nie! Die laaste 12 km na die einde toe neem my 30 minute. Ek voltooi die 95 km, wat die 4 km draai insluit, in 5:12 en is die eerste 90 km ryrer wat klaar maak. By Eroica is dit egter baie rustig en daar is geen "verwelkomens komitee" by die einde nie. Trouens, ek moes gaan soek waar ek my laaste stempel kon kry en daar is skynbaar geen rekord of kontrole oor wie wat klaar gemaak het nie. Ek neem 'n paar foto's, drink 'n koeldrank en val in die pad huis toe. 



Ek kom net voor 17:00 daar aan, stort en gaan hospital toe vir my tetanus inspuiting. So eindig my eerste Eroica. 'n Heel interessante ondervinding met baie goeie hereneringe.

Sunday, February 12, 2017

Tankwa Trek Dag 3

Ek was gedurende die nag 'n hele paar keer wakker en toe die mense 4:45 begin roer, het ek ook maar aan die gang gekom. Alhoewel ek gistermiddag op die uitslae gesien het dat ek 53 ste klaar gemaak het en ook 'n SMS gekry om dit te bevestig, "verdwyn" my naam later van die uitslae huis. Ek neem dit met die tydhouers op en vanoggend is alles weer in orde. Ek is ook weer terug in groep C vir die begin. 

Die eerste 32 km is op gowone distriks paaie en aangesien dit tot gevolg sal hé dat die groepe goed uitspry, begin almal so te sê saam. Daar was 'n teoretiese gaping van 30 sekondes, maar in dit is nie toegepas nie. 

Ons bereik waterpunt 1 na 1:16 teen 'n gemiddelde spoed van 25.2 kpu. Die volgende 20 km ry ons die ongelooflikste mooi "single tracks" tussen die Cederbergse unieke rots formasie. Dit is 'n ondervinding wat nie lekker in woorde vas gevang kan word nie. Die ervaring en natuurskoon moet eerstehands beleef word. Dit neem ons ongeveer 58 minute om die ervaring te geniet! Dit word gevolg deur 'n rit op die kant van 'n vallei wat baie op en af is met die gevolg dat dit moeilik is om 'n goeie gemiddelde spoed te handhaaf. Die roete bly egter interessant en ek maak goeie vordering.

My agterste "jokey" is 'n bietjie verweer maar het nog heeltyd goed gewerk. Ek was 'n bietjie bekommerd oor die moontlikheid dat hy vir my probleme kon gee. Skielik slaan my agterwiel vas. Gelukkig was dit op ' n klein helling wst tot gevolg gehad het dat ek nie te vinnig gery het nie. Ek inspekteer die skade en suen my agterwiel is skeef. Gelukkig is dit toe net 'n geval dat die as wat die wiel vas hou los gekom het. Ek kry dit gou reggestel deur die wiel behoorlik terug te sit en die as goed was te draai. Verloor dus nie veel tyd nuw en is gou weer aan die gang.

Die laaste 10 km is weer lieflike "single tracks" oor die heuweltjie agter Kaleo waar ons oorgebly het. Daar is 'n paat ryers wat so 'n bietjie sukkel met die tegniese gedeeltes, maar hulle laat my deur en ek voltooi die 85 km in 4:46.

Algehele tyd vir die drie dae is 18:06 en ek eindig 50ste. Die vinnigste tyd was 10:51 en die stadigste 24:14.



Sent from my iPhone

Tankwa trek Dag 2

Daar bars gedurende die nag 'n oorverdowende donderstorm los. Dit is net donderslae en weerlig strale wat duer ligte reën gevolg word. Toe ons opstaan is alles wat buite is, nat. Daar sak ook 'n buitjie uit terwyl ek in die tou staan om in die badkamer te kom. Dit is gelukkig die laaste. 

Na gister is ek opgegradeer na die B groep. As gevolg van gister se opeenhoping aan die begin, begin die groepe vandag 7 minute uit mekaar. Die een voordeel van laas nag se reën is dat die sanderige gedeeltes aan die begin baie makliker ry as gevolg van die klamigheid in die sand. 

Die eerste klim is deur die Dutoit groep se plaas Nooitgedacht. Dit word gevolg deur die ongelofflike Dutoit's Drop, 'n "single track" wat ons van 'n reddelike hoogte punt laat daal tot op die vlak van Prins Alfred Hamlet. Redelik tegnies en 'n paar rowwe gedeeltes, maar "exilerating"! Ons bereik waterpunt 1 na 1:32 en 27 km. Dit word gevolg deur 'n redelik klim oor 'n randjie met redelik rybare "jeep tracks" na waterpunt 2 op 47 km en na net onder die 3 uur in die saal. Terwyl ons hierdie gedeelte ry kan ons links sien waar die radio mas, wat op die bo punt van die Merino Monster is. Hierna volg 'n goeie klim met 'n ou wappad wat ons tot by die teerpad neem wat van Ceres in Sutherland se rigting loop. Na so 'n entjie op die teerpad draai ons links op 'n grondpad wat ons na die afdraai Merino toe neem. 

Waterpunt 3 is aan die begin van die bekende Merino Monster, 'n klim van 1,000 meter oor 12 km! Ek ry die eerste gedeelte van klim totdat ek besluit die gradient is te erg en dit is te warm om te ry. Ek scoot die volgende 2-3 km. Die gradient is nou beter en daar terk ook 'n luggie wat die ry toestande beter maak. Ek ry die res van die klim tot by die waterpunt. Die uitsig van bo is absoluut ongelooflik. Op 'n mooi dag is Tafelberg sigbaar, maar nie vandag nie. Te dynserig. Ek loop weer vir Johan Breunissen hier raak. Ons gesels en neem 'n paar foto's en dan pak ek die tog teen die agterkant van die berg af, aan. Die eerste gedeelte is met sement blokke geplavy. Dan word ons egter op 'n baie rowe jeep track afgegooi. Die oppervlak is baie klipperig en alhoewel ek tot onder ry, lê ek maar versigtigheid aan die dag. Daar kom ook 'n paar haastige ryers by my verby. 

Onder in die vlak kry ons eers 'n lekker stukkie distikspad voordat ons weer op ' n "single track", wat ons deur 'n paar plase neem, herlei word. Ek voel sterk en gaan weer verby 'n paar van die ryers wat vroeër by my verby is. Net voor die einde kom 'n twee man span by my verby en ek hak by hulle aan tot so 500 meter van die einde af. Dan los ek hulle en ry die laaste stukkie rustig. 

Ek voltooi die 86 km in 6:38, 54ste algeheel en 2de in grand masters. 



Sent from my iPhone

Tankwa Trek Dag 1


Ampal Biltong en Nutri Pick, wat my klere vir BB2BB geborg het, het onderneem om my inskrywingsgeld vir die Tankwa Trek te borg.

Donderdagmiddag net voor 14:00 vat ek die pad Kaleo, net anderkant Ceres in die Koue Bokkeveld, toe. Ek kom so net na 17:00 daar aan. Kry parkering onder 'n koelteboom, registreer en kies 'n tent. Omtrent al die tente is in die koelte onder akkerbome wat mooi in rye geplant is. 

Aandete is 18:00 en "race briefing" 19:00. Toe ek wil gaan stort kom ek agter dat ek nie 'n handfiek en seep gebring het nie! Daar is gelukkig 'n redelik skoon afdroogdoek, wat ek vir my fiets gebruik, agter in my motor. Hy sal maar die naweek as "handdoek" moet dien!

Ek stel my wekker vir 05:15, maar raak net voor 05:00 wakker. Staan op, skeer(kop), borsel tande, sit kontaklense in en gaan eet. Beweeg wegspring toe do 06:15.

Ek is in groep C, die laaste groep en ons spring 06:40 weg. Die eerste 3 km is op plaaspaaie, wat die groep "rek" maar nie genoeg nie. Ons kom by die eerste "single track" en kom tot stilstand. Vordering is stadig en dit neem ons 'n hele tydjie om die volgende 6 km af te lê. Teen daardie tyd het ons redelik uitgedprei en ons vorder goed. Ons ry onder andere oor die teerpad wat ek gery het vanaf Kareekloof na Witzenbergvallei. Ons ry egter nie op die teer nie, maar met "single tracks" wat eers links en dan regs van die teerpad loop. 

Aan die begin van die Witzebergvallei draai ons Noord en kom na 'n rukkie by die eerste waterpunt. Ek drink twee bekertjies water, neem 'n eet dingetjie en val weer in die pad. Ek tel twee Duitsers op en ons gesels so 'n bietjie. Hulle vertel dat hulle vroeër die week in die sneeu gery het. Nou is dit amper 30 en dit is net na 08:00! Wanneer ons afdraai van die teerpad, laat ek hulle agter. 

Die volgende twee uur se ry is meesal enkel gelid met baie tegniese klimme en afdraandes. Ek vorder egter goed en op 45 km, halfpad, staan my tyd op 3:08 en ek behoort in 6:15 klaar te maak, indien tweede helfte nie moeiliker is nie. 

Na 'n rukkie begin ons egter klim. Dit is aanvanklik nie 'n moeilike klim nie, maar hy is lank! Die eerste gedeelte is deur 'n plantasie wat lekker koelte gee, maar later is ons op die rug van die berg en bak ons in die son. Die rug is ook baie ongelyk met 'n paar lelike klimme. Die laaste gedeelte is ook heeltemal kaal as gevolg van 'n brand. Die uitsig is onverbeterlik. Oppad af sluit ons aan by die pad wat ek gery tydens BB2BB, maar die keer af, wat baie rof is!

In die leegte is daar 'n waterpunt onder die bome. Na 'n kort stop vat ek weer die pad. Daar is nog net meer as 20 km oor, maar ons moet nog oor die Witzenbergnek op waar ons vanoggend af gekom het!  Dit is net voor 12:00 en in die kloof is dit ongelooflik warm! Aan die einde van dag sien ek dat die maksimum temperatuur van 46 grade Celsius hier gemeet is! Ons klim die nek, kruis die teerpad, gaan anderkant gedeeltelik teen die rant af en klim weer terug na die teerpad waar die laaste waterpunt is. Daar is 'n groot kom met water en al die ryers wat stop staan nader vir 'n beker koue water oor die kop om af te koel! 

Die laaste 10 km einde toe is oor privaat grond met vrugteboorde en landerye tot 3 km van die einde. Dan is daar 'n ongelooflike stukkie "single track" oor die rantjie agter Kaleo wat onbesktyflik mooi is. Ons ry onder andere tussen 'n paar Cederberg rotse deur 'n natuurlik boog vorm. Baie, baie mooi.

Na 6:48 in die saal voltooi ek die 90.2 km en eindig 63ste uit die 99 Solo deelnemers wat klaar maak. Eerste in Grand Masters. 



Sent from my iPhone

Oak Valley 24 uur


Alhoewel ek ingeskryf het, het ek vooraf besluit om net 8 rondtes te doen en Saterdagaand huus toe te kom.

Ek is 09:00  by die huis weg, goeie staan plek in die kamp terrein gekry en geregistreer. Toe dk aantrek besef ek dat my fietsry handskoene, wat vroeër die week gewas is, nie saam gekom het nie. Ek het amper sover gegaan om 'n nuwe paar te koop, maar toe sê die ryer wat kangs my geparkeer was, dat hy 'n spaar stel het wat ek kan leen.

Soos gewoonlik het ons met 'n Le Mans wegspring begin. Ek het my Garmin net voor die begin aan gesit, maar met die wegspring druk ek toe die aan/af knop in stede van Start. Dit kom ek eers na 9 minute agter. Gelukkig sit ek nog altyd my Polar aan en dit het van die begin gemeet.

Die roete was 'n bietjie aangepas as gevolg van die reën wat Vrydag geval het. Die verander was eintlik goed. Die veradering was lekker. Dit het egter die rondtes met ongeveer een kilometer vermeerder. Die klim werk was soortgelyk aan die ou roete. 

My eerste rondte was net oor 44 minute. Die tweede neem 43 en ek hou so om en by 45 minute. Op rondte 5 jou ek stil om my waterbottel vul en iets te eet. Daarna ry ek nog 4 rondtes en maak 19:02 klaar. 9 rondtes in 7:02, 'n gemiddelde van 46.89 per rondte. 22:30 was ek aan die slaap langs my vrou by die huis


Sent from my iPhone

Attakwas


21 Januarie 2017 - My 8ste Attakwas

Ek en Hoffie Conradie het besluit om weer die Attakwas te doen. Hoffie was veronderstel om my 13:00 by my huis te kry, maar as gevolg van probleme mrt sy fietsrak en 'n misverstand met sy dogter oor die hetstel daarvan, daag hy eers 14:00 by my op. Sy dag het 04:00 begin, toe hy in Butterworth opgestaan het, Oos London toe gery het, die vidgtuig Kaap toe gehaal het, met Uber na sy dogter gery het en weer vandaar na waar sy motor was en daarna vir my kom haal. Voorwaar 'n besige skedule om die dag mee te begin.

Ons rit Oudsthoorn toe het goed afgeloop. Ons was net voor 19::00 daar. Het gou by NA Smit, waar ons sou oornag, in geboek, vir die wedren geregistreer en na Bella Cuba gegaan vir aandete.

By slaapplek het ons eers looitjies getrek oor wie bo moes slaap want daar was net 'n dubbelbed onder. Ek verloor toe en moes met die leer opklom na die enkel  bed op die boonste vloer. Daarna het ons eers krieket klaar gekyk voordat ons aan die slaap gekom het. 

Ons was net na 05:00 op en het toe eers besef dat ons nie ontbyt saam gebring het nie. Opgepak en die pad na die wegspring gevat. So 'n vyf minute weg besef Hoffie dat hy sy selfoon in die bangalow vergeet het. Gou terug om dit te kry en weer pad begin toe gevat. Ons het in goeie tyd parkeer plek gery en Hoffie het die motor sleutels in gegee sodat sy motor Groitbrak toe geneem kom word.

In die verlede het hulle eetgoed ny die wegspring voorsien, maar nie meer nie. Ons moes toe maar tevede wees om kitskoffie te koop. Hulle het darem vir ons 'n paar stukkies beskuit saam met die koffie gegee.

Ons het albei in die D groep, wat 06:50 weggespring het, begin. Terwyl ek in die wegspring hok staan en wag vir die begin, desef ek dat ek nie my waterbottel vol gemaak het nie! Ek kyk toe rond dn sien 'n ou met twee waterbottels op sy fiets wat bedig is om uit 'n derde bottel te drink. Ek vra hom toe vir die oorskiet in sy derde bottel. Hy wou eers protesteer dat dit 'n aangemmaakte energie drankie is, maar gooi toe die oorskiet in my bottel. 

Die eerste 10 km is altyd 'n uitsorteer proses, maar die pas was darem redelik en ons bereik die eerste waterpunt na ongeveer 2 uur. Hier kry ek toe vir Johan Breunissen en Allewyn Olwage wat saam met ons in die Kalagadi was in Oktober 2016. Ek kon ook my waterbottel vol maak. 

Van waterpunt een tot by drie ry ons meesal jeep tracks deur privaat grond en natuur reservate. Dit behels 'n paar rowwe gedeeltes en ook 'n bietjie stootwerk. Ek het weereens die tegniese gedeelte net voor die Spur waterpunt gery gekry. Ek moet sê dit is meer rybaar nadat hulle 'n voor verlede jaar se wedren 'n bietjie werk daar gedoen het.

Op 60 km, wat net voor die Sour punt is, het dit gelyk of ek net onder 8 uur sou in kom, so daar was iets om voor te werk. Die laaste 50 km is op distriks paaie, maar dit is baie op en af met twee "killer" bulte in die laaste 20 km. Ek het egter goed gevoel en die weer was redelik met 'n ligte windie wat eintlik 'n lafenis was. 

Met nog so 30 km oor het dit gelyk of ek nie onder 8 uur sou in kom nie. Ek het toe maar berus vir 'n tyd van 8:15-8:30. Op die voorlaaste bult het daar 'n spraaksame ryer by aangesluit en die menig gelug dat ons wel 8 uur kan breek. 

Na die laaste bult het daar 'n paar vinnige manne verby gekom en ek kon by hulle inhak. Ons het later 'n redelike groep gevorm wat lekker saam gewerk het. Dit was op hierdie stadium duidelik dat ek my mikpunt sou bereik. Op die laaste draai kon ek voor 'n paar van die manne inval en oppad na die einde het ek die laaste verby gegaan. Op 7:55 is oor die eindstreep!

Hoffie het ook goed gery en amper 45 minute beter as verlede jaar gery.



Sent from my iPhone