Tuesday, June 18, 2019

Van 8 dae in ICU na die Freedom Challenge Race Across South Africa

13 November 2018. Die dag sal ek sekerlik nooit vergeet nie. Dit het begin met 'n 08:00 vergadering in Seepunt wat tot net na 09:00 aangehou het. Oppad huistoe het ek my motorfiets by die Engen garage in Seepunt vol gemaak en koffiebone by Beans for Africa in Montagu Gardens gekoop. Ek was so net na 10:00 tuis en het gou aan die werk gespring. Daar was 'n paar goed wat ek nog gedoen wou kry voordat ek 14:00 'n CBMC Forum vergadering by All in the Kitchen in Blaauwbergweg moes bywoon. 

Ek spring so 13:45 op my Blackbird en sit af All in the Kitchen toe. Ry met Marinerylaan teen die kus af met Tafelberg in die agtergrond. By die sirkel verminder ek spoed en draai in Blaauwbergweg af. Die verkeerslig by Marinesirkel is groen! Daar staan 'n Taxi, maar ek het reg van weg en ry rustig voort. Die volgende oomblik tref ek die Taxi, wat besluit het hy gaan 'n u-draai reg voor my maak! 

Ek eindig op die sypaadjie tussen die pale van die verkeersligte. Ek besluit onmiddelik ek is OK en sit regop teen die paal en begin my valhemel afhaal. Daar is onmiddelik mense om my wat sê ek moet bly lê en nie my hemel afhaal nie maar ek het dit klaar gedoen. Ek is by my volle bewyssyn en vra dat iemand my selfoon, wat in my linkerbroeksak is, vir my moet gee sodat ek vir Sue kan skakel. Ek is dankbaar dat ek dit self kan doen, veral in die lig van Adré se nootlottige ongeluk vier jaar gelede.

Mense drom om my saam en iemand het die ambulans laat kom. Daar is paramedisie op die toneel. Hulle vra of ek my tone kan beweeg en die resultaat is posetief. Dit is 'n goeie teken. Ek is bewus dat die Taxi bestuurder vir iemand sê dat die lig rooi was. Sue is binne 'n paar minute daar en alhoewel sy redelik ontsteld is, is sy dankbaar dat ek ek skynbaar nie te ernstig beseer is nie. Die ambulans arriveer. Hulle wil my Blouberg Netcare to neem, maar ek dring daarop aan dat hulle my na Milnerton se Mediclinic toe neem. Ek was al 'n paar keer daar en hulle het al my data daar. Ek voel ook net meer gemaklik om daarheen te gaan. Ek het gedurende Januarie 'n afskrif van die ongeluksverslag by die verkeerspolisie gekry. Daarin bevestig getuies dat die lig groen was en dat die Taxi my spoed, wat nie meer as 40 kpu kon gewees het nie, onderskat het!

Hulle stut my nek, skuif my op 'n bord en plaas my so oor na die ambulans. Net voor die ambulans vertrek, loer Mike Smit in! Dit is 'n riem onder die hart! Die rit Milnerton toe is 'n nagmerrie. Ek voel elke hobbel in die pad en die ongemak tydens die reis is onbeskryflik. Ek het nie ernstige pyn nie, maar die ongerief is onbeskryflik! Ek onthou dat ons by die hospitaal gekom het en in die gebou ingestoot is, maar van daar totdat ek op 'n bed in "ICU" tot rus kom, is 'n blur! 

Ek lê op my rug en kan nie eintlik beweeg nie. My bors is vol slym, maar ek kan nie hoes nie, dit is te seer omdat my longe in die ongeluk gekneus is! Mense kom en gaan. Ek is dankbaar dat ek my voete kan beweeg, met ander woorde ek het nie lewensgevaarlike rugbesreings opgedoen nie! Daar is heelwat dokters wat gereeld 'n draai by my bed maak. Na 'n ruk begin ek hulle ken: Dr Weinriech die Internis, Drs Ebrahim  en Thompson die Nuroloë, Dr Engelbrecht die Plastiese Chirug, Dr Smith wat op trauma diens was en na my hand omsien. 

My beserings is drie ernstig beskadigde rugwerwels (5, 6 en 7), twee gekraakte skouerblaaie , kwaai kneussing van longe, seer borsbeen, 'n paar gebreekte ribbes, twee gebreekte beentjies in my regterhand, 'n groot los stuk vel aan my regter pinkie en 'n stukkende regterknie. Die gekeunsde longe en beskadigde rugwerwels is die rede hoekom ek ses dae in die hoësorg eenheid moes bly voordat hulle kon opereer. Niks wat nie met operasies en tyd kan hertsel nie!

Ek kry natuurlik 'n katteder en sal een of ander tyd 'n nommer twee in 'n pan moet doen! Ek kry nie eintlik kans om goed te slaap nie want my bloeddruk word elke twee uur geneem. Ek het nie eintlik veel van 'n eetlus nie en op dag twee raak ek twee keer van kos ontslae, onder andere gedeeltelik oor een van die verpleegsters! Ek moet ook gewoond raak aan die feit dat ek deur verpleegsters, mans sowel as vrouens, gewas word. Dit is nogal 'n "humiliating" ondervinding! Ek ondergaan twee keer per dag fissioterapie. Hulle werk veral aan die slym op my bors.

Dr Engelbrecht kom werk die vel van my pinkie, wat skynbaar tussen my bors en die Taxi vasgedruk was en los geskeur het, vas. Dr Smith lig my in dat hy twee plaatjies in my regterhand gaan plaas om die beentjies wat gebreek het, te spalk.

Na 'n paar dae kom wys Dr Thompson wat hulle beplan om met my rug te doen. Hy sê hulle noem dit "scaffolding" wat hulle in my rug gaan sit. Werwel 5, 6 en 7 is redelik ernstig beskadig, veral 5 en 7. Hulle gaan twee skroewe in 4, 6 en 8 anker en een in 5 en 7. Die 8 skroewe word dan met twee titanium stawe verbind om werwel 4-8 te anker. Die prognosis is 'n volkome hetstel, mettertyd! Ek mag dalk probleme hê om my nek te draai en agter my te kyk.

Ek is redelik oorweldig deur al die mense wat my besoek. Dit is voorwaar baie bemoedigend wanneer mens heeltyd op jou rug moet lê en nie veel kan doen, maar dan is daar elke nou en dan die gesig van 'n bekende wat kom kyk hoe dit gaan. Verder was Mediclinic besonder toegeeflik met besoek tye en het hulle nooit iemand wegewys nie.

Die dae gaan stadig verby en ek oorleef my eerste opelyf op 'n bedpan! Operasies kan eers op dag 7 en 8 plaasvind as gevolg van my longe wat ook seer gekry het en eers moet herstel. Ek verwyl die tyd deur musiek te luister. Ek kan nie lees nie want ek moet plat lê en dit is te vermoeiend om heeltyd met jou arms in die lug te lê!

Maandagoggend opereer hulle my regterhand. Dinsdag is dit tyd vir my rug. Voordat ek narkose kry verduidelik hulle hoe hulle my gaan draai. Wanneer ek wakker word is ek terug in ICU. Ek het geen pyn nie, voel net baie ongemaklik.

Woensdagmiddag laat hulle my toe om op te staan en in 'n stoel te sit. Donderdagoggend neem ek my eerste tree in 9 dae. Donderdagmiddag loop ek in die gang af en klim weer trappe. Vrydag word ek na 'n gewone kamer verskuif! Sondag 25 November, na 13 dae in die hospitaal, word ek ontslaan.

My eerste opvolg besoek aan Dr Thompson, wat my rug gedoen het, is op Dinsdag 11 Desember. Hy verwyder die pleisters van die sny op my rug en spreek sy tevredeheid met my vordering uit. Hy gee my toestemming om op 'n oefenfiets te ry. My volgend afspraak met hom is 11 Januarie 2019.

Ons gaan kuier 26 Desember vir Lizanne en Wynand op Kleinmond en ek bestuur vir die eerste keer motor sedert die ongeluk. Ek stap ook baie tydens die paar dae daar, oder andere teen die koppie agter die dorp uit.

My opvolg besoek aan Dr Thompson op 11 Januarie verloop baie goed en hy gee my toestemming om weer fiets te ry en ook om voort te gaan met my plna om in Junie aan die Freedom Challenge deel te neem. My eerste wedren is die 2019 Argus Cape Town Cycle Tour op 10 Maart. Voorbereiding vir FCRASA begin op 16 Maart met die Eroica in Montagu oor 137 km, gevolg deur 'n "oefenlopie" met Stettynskloof op en terug te veot op 27 April, en dan die AMARider 100 miler op 13 April oor 163 km, Platteklip Gorge op 11 Mei en 'n rondomtalie rit oor Riebeek Kasteel van 190 km op 18 Mei.

Ek vlieg 16 Junie Durban toe en begin 18 Junie met die Freedom Challenge vanaf Pietermaritzburg na Wellington, 'n afstand van 2,200 km met 30,000 meter se vertikale klim en meesal gronspaaie! 


Friday, June 7, 2019

In memory of Adré

'n Paar van Adré se kollegas by die werk het na sy dood besluit hulle moet iets doen om sy heengaan meer viseul te maak. Hulle het 'n ou fiets kry, hom wit geverf, 'n stuk yster aan die "bottom bracket" vas geswys en in die vroeë oggend ure van Februarie 2016 (ongeveer 'n jaar na die ongeluk), die fiets in Milnerton, regoor die MyCiti Woodbridge Island busstop waar die ongeluk gebeur het, in die grond in gesement.
Die fiets het vir twee en 'n halwe jaar daar gestaan. Ons het baie positiewe terugvoering van die publiek gekry oor die aandenking en wat dit verteenwoordig. Gedurende die twee jaar het ons hom twee keer geverf om seker te maak dat iemand nie kla oor 'n slordige en verroeste fiets wat die munisipaliteit se tuin ontsier nie. Gedurende Mei 2018 het ek agtergekom dat die fiets skuins staan. Met nadere inspeksie sien ek toe dat die swyswerk tussen die "bottom bracket" en die sement besig is om los te kom. Ek vra te vir iemand om my te help om dit weer stewig te maak. Dit kort daarna gedoen. Gedurende die naweek van 24 September 2018 het die fiets egter "verdwyn". Ek het by die persoon wat die video kamera's langs die pad monitor, probeer vasstel of hulle kon sien wie dit gedoen het, maar sonder enige welslae. Ons was redelik seker dat dit nie die Munisiplaitiet was nie, want die blomme en foto aan die boom is nie verwyder nie. Ons het toe tot die gevolgtrekking gekom dat die "bosslapers" seker die fiets gesteel het om as "scarp" te verkoop. Smile 90.4 FM Radio het 'n paar weke later 'n ope lug uitsending van oorkant die pad gehad en die fiets en die feit dat dit weg is, was een van die groot besperkings punte.

So is daar toe 'n prosses aan die gang gesit om weer 'n fiets te "plant" maar die keer met die Munisplaitiet se toestemming. Die proses het gedurende November 2018 begin. Een van Adré se kollegas kry 'n ou fiets en reël dat daar twee 2.5 mm ysterstawwe aand die "bottom bracket" vasgeswys word, sodat die hele kontrepsie stewwiger sal wees. Ek neem die fiets na 'n plek in Parow wat dit vir ons "epoxy coat" en wit verf.
Nou wag ons net vir toestemming. Na 'n paar oproepe en eposse, was daar 'n ter plaatse vergadering gehou. Die gevoel was dat daar geen rede is hoekom dit nie gedoen mag word nie, maar niemand was bereid om toestemming te gee dat dit wel gedoen mag word nie. Paaie het die besluit na Parke verwys! Ek het die volgende motivering vir die "plant" van die fiets ingedien:

Thank you for meeting with me on Monday at the sight where we would like to put a ghost bike. I am forwarding the email from Robin so that you can see what the bike, which was in this position for two and a half years, looked like. This bike was placed without the necessary permission during early hours of February 2016. The actual accident happened at 19:07 of Tuesday 20 January 2015. This ghost bike did become a reference point for many people in creating an awareness for people who died in cycling accidents. After it was removed, we suspect by vragants to sell as scrap metal, we received numerous enquiries as to what happened to it. In other words it was noticed by many people and respected for what it represented. We also feel that the fact that it remained there for more than two years did create a president for the viability of such a structure and what it represented.

I also like to refer you to the latest news letter from the President of the Western Province Pedal Power Association wherein they encourage people to join a memorial ride to sights in Durban where symbolic 'ghostbikes' were to be erected in memory of cycling killed on public roads. We have also seen pictures of bikes erected at places where accidents have happened, so this is something is done on a reasonable regular basis.

We would like to appeal to you to grant us permission to erect a replacement on the sight where the previous bike was erected. We will undertake to ensure that only the bike will be visible above the ground and to replace all plants damaged during the placement process. As you can see from the attached photos, the "wild figs"cover the bottom of the wheels in no time. We also undertake to ensure that the condition of the bike is maintained in such a way that it do not become unsightly due to rust and ware and tare. We have all ready acquired a replacement bike and had in epoxy coated to protect it against rust.

You are welcome to contact me if you do require any further information or want to meet with me again to discuss this matter further.

Ek het erkenning van ontvangs van die skrywe gekry, maar vir die volgende drie maande het niks gebeur nie. Na 'n opvolg epos het daar weereens 'n paar eposse tussen verskillende Departemente begin vloei. Almal bevestig dat dit nie 'n probleem behoort te wees nie, maar niemand wil goedkeuring gee nie. Ons besluit ons gaan weer die reg in eie hande neem en 25 Mei word bepaal as die dag wanneer die nuwe fiets "geplant" gaan word. Gedurende die week voor die "plant" sou plaasvind kry ek weer 'n oproer van die Superintedent van Parke. Hy wil my graag by die plek waar ons die fiets wil plant, sien. Ons ontmoet en hy deel my mee dat hy nie vir ons toestemming kan gee om voort te gaan met die planting nie, maar hy gaan ook nie sê ons mag dit nie doen nie. Ek bedank hom en deel hom mee dat dit beplande "planting" reeds geskedilleer is.

Op Saterdag 25 Mei kom Wynand (my skoonseun), Johan Lotter (wat die "ready mix" voorsien), Donovan en Schalk by die beplande plek bymekaar om die fiets te "plant". Ons maak eers 'n stuk grond skoon deur die plantegroei netjies opsy te skuif en grawe 'n groot gat, plaas die fiets in die gat, sement hom behoorlik vas en bedek die bogrond weer met die plante. Die hele prosses neem ongeveer 1 uur. 




'n Week na dit kry ek 'n epos wat sê dat bankies met name op aanvaarbaar merobalia is, maar iets meer substantieël soos 'n fiets is nie eintlik aanvaarbaar nie. Die fiets is egter nou al reeds geplant en ons gaan hom nie nou verwyder nie! Na nog 'n week kry ek 'n oproer van die persoon van paaie wat by die heel eerste ontmoeting was. Hy deel my mee dat hy nog net so een of twee dinge wil uitsorteer, maar in beginsel gaan hulle toestemming gee dat ons met die "plant" van die fiets kan voortgaan. 

So kom dit dan dat die fiets weer op sy plek is en as baken/nagedagtenis dien vir 'n geliefde seun en kollega.

Wednesday, May 29, 2019

Riebeek Kasteel FR oefenrit

Soms gebeur dinge op snaakse en/of interessante maniere. My fietsry maat, Mike Smit stuur die dag voor verkiessingsdag vir my 'n foto van 'n fiets by Cycles Direct wat hy dink net reg is vir my. Ek lag dit af en los dit daar. Oppad om te stem noem ek dit vir Sue. Sy sê so in die verby gaan "hoekom koop jy hom nie?". Dit skop my gedagtes in rat en ek begin sommetjies maak. My huidige fiets is al 5 jaar oud en het meer as 50,000 km gedoen. Die diens om hom reg te kry vir die Freedom Challenge gaan my R5,000-R10,000 kos want daar is baie onderdele wat vervang moet word en ek kan darem seker so R15,000-R20,000 vir die oue kry. So, wanneer jy sulke somme begin maak en met my vrou se goedkeuring, neem dit my nie lank om dié besluit te neem nie. Teen Vrydag 10 Mei is die transaksie gefinaliseer en ek neem op Woensdag 15 Mei besit van 'n nuwe Specialized Stumpjumper!

Ek en twee vriende het Saterdag 4 Mei van Bloubergstrand Voolvleidam toe gery. Dit het my gedagtes aan werk gesit en ek werk toe 'n rit van Bloubergstrand verby Hermon oor Riebeek Kasteel en terug Bloubergstrand toe, uit as oefening vir die Freedom Challenge. 'n Rit van so ongeveer 190 km en soos dinge nou uitwerk sal ek  dit met die nuwe fiets kan doen.

Ek kom Saterdagoggend 06:18 weg en ry ons die gewone pad deur Parklands Noord verby Cipla na Malanshoogte oor Occultdale tot by Klipheuwel. Van hier ry ek met die nuwe Slent teerpad tot by Paardeberg en dan deur tot by die R45 tussen Malmesbury en Wellington.

Daar is 'n grondpad aan die oorkant van waar die Paardebergpad by die R45 aansluit, wat onder andere vir die AMA Rider 100 miler gebruik word en ek ry met die pad aan. Na 'n rukkie kom ek egter by 'n hek, wat gesluit is, aan. Ek besluit om die kans te vat en tel my fiets oor die hek en ry aan. Ek ry verby die plaashuis sonder dat iemand my stop en na nog 'n ent deur die lande kom ek by 'n groot distrikspad aan. Hier draai ek links en volg die pad tot by die R46 tussen Hermon en Riebeek Kasteel. Hierdie pad word ook vir die 100 miler gebruik. My plan was om oor die pad te ry en met 'n ander grondpad Riebeek Kasteel uit die Noord Ooste te nader. Ek besluit egter dat dit net te lank gaan neem en ry met die teerpad tot in Riebeek Kasteel. Ek kom so ongeveer 12:00 daaraan.

Die dorp is rustig en ek kan nie die versoeking weerstaan om by 'n Restourant in te val vir 'n vinnige ete en koffie nie. Ek bestel hulle "crousant en eier special" en koffie. Ek skakel vir Sue en sy is baie jaloers dat sy nie saam met ‘n krousant kan eet nie! Die diens is nie wonderlik omdat daar 'n bestelling vir 'n groterige tafel was net voor ek gekom het, dus vertoef ek 35 minute.

Ek is net na 12:35 weer aan die trap. Die nuwe fiets ry baie lekker en ek is 'n sewende hemel! Ek ry deur Riebeek Wes en net verby PPC draai ek links op 'n goeie grondpad. Na 'n verdere 5 km sluit ek weer by die 100 miler se roete aan net na die plek waar die laaste waterpunt gewoonlik is. Ek draai links op die Riebeeksrivier pad. Van hier is daar 'n lekker klim en dan afdraand na die R46 tussen Riebeek Kasteel en Malmesbury.


Na so 3 km op die teerpad draai ek links en dan gou weer regs tussen die geploegde koringlande deur.



Die pad loop grotendeels op die rug van die rant maar daal so elke nou en dan in 'n vlakte gevolg deur 'n redelike bult. Na 8 km kruis ek die R45 tussen Malmesbury en Wellington. Ek volg ‘n goeie distrikspad oor die nek aan die regterkant van Paardeberg tot anderkant af. Hierdie is weer ‘n gedeelte wat deur die 100 miler gebruik word, mar dan in die teenoorgetelde rigting. Onder by die plaas Welbeloond, daar ek links en ry deur die wingerde, tel my fiets weer oor ‘n hek en verby ‘n paar hoender batterye tot ek weer ‘n goeie grondpad optel wat my deur neem na die R302 tussen Malmesbury en Klipheuwel. Na 9 kilometer draai ek regs Wintervogel toe en ry met die grondpad tot by die Malmesbury/Klipheuwel treinspoor. Die volgende 9 kilometer tot by Klipheuwel is met die dienspad al langs die treinspoor.

Ek kom 16:30 by Klipheuwel aan laat vir Sue weet ek sal nog so twee uur op die pad wees. My bene voel nog goed en my boude hou. Aangesien dit ‘n Freedom Challenge oefenrit is, ry ek met my saalsak met reën klere en gereedskap, wat onder my saal is en met ‘n volle rugsak soos wat ek op die Freedom Challenge gaan saamneem. Die liggaam en boude moet gewoond raak aan die ekstra gewig! Ek is nou terug op die pad wat ek vroeër vanoggend gery het, net in die teenoorgestelde rigting. Oor Occultdale en Malanshoogte, verby Cipla en Parklands Noord na Bloubergstrand. Ek trek 18:30 weer by Nautilus in na ‘n goeie dag se ry op die nuwe fiets. Wat ‘n voorreg!

Total tyd 12:15; 185.92 km; 1,899 meter se klim. Die weer was perfek!


Sunday, May 12, 2019

Platteklip Gorge


In voorbereiding vir die Freedom Challenge Race Across South Africa, wat ek op 18 Junie begin, het ek besluit om van die huis af Tafelberg toe te ry, my fiets Platteklip Gorge uit te dra, met Ecco Valley af tot by die sementpad wat van die water resovoirs op die berg afloop Constanianek toe en dan terug huis toe.

Saterdagoggend 11 Mei 06:22 val ek in die pad. Dit neem my 2:03 om die 27 km tot by die voet van Platteklip Gorge af te lê. Tot hier was dit 'n gemaklike ry wat eindig met die klim teen die voorkant van die berg op tot by die begin van die Platteklip Gorge voetpad.

Ek tel my fiets op en balansseer hom op my rug en begin klim. Aanvanklik is daar heelwat boompies en struike wat die lewe moeilik maak aangesien die fiets daaraan vashaak. Ek moet dan dwars draai om deur te kom. Ek vorder goed tot by ‘n vurk waar links na Duiwelspiek gaan en regs na Platteklip Gorge.



Op hierdie stadium is daar nie te veel mense wat die roete stap nie. Ek kom 'n swartman teen, wat goed nat gesweet is en die berg af kom. Ek sal hom later weer tee kom, aangesien hy die berg 'n paar keer op en af is! Hoe hoër ek klim hoe ooper raak die terrein wat my beweging makliker maak, maar dit val saam met 'n styler helling! Daar is egter ook afplattings en somtyds kan ek self my fiets stoot, maar kort voor lank hoor ek die gevreesde klank van lug wat uit 'n band ontsnap! Een van die drade, wat hulle gebruik om klippe aan die onderkant van die paadjie in plek te hou, het met verweer gebreek en die skerppunt steek 'n gat in my band. Gelukkig seël die gat vanself na 'n rukkie sonder dat daar te veel lug verlore gaan. Hierna besluit ek om maar weg van die drade te bly met my fiets se wiele.

Die mense tal op die roete begin nou vinnig vermeerder en ek moet elke nou en dan op sy staan sodat mense, op of af, kan verby kom. Ek kry ook heelwat navrae oor hoekom ek dit doen. 'n Hele aantal mense bevestig dan ook dat hulle al van die Freedom Challenge gehoor het. Ek kom heeltyd agter dat iets nat is op my rug. Een van die mense lig my toe in dat dit my waterbottel is wat oop is en bied aan om dit toe te maak. Gelukkig het ek ook water in my rugsak se houer gesit, so dit is darem nie 'n krissis nie. Ek eet ook 'n energie sakkie se inhoud en sluk dit af met water.



Ek neem redelik gereeld 'n ruskans en vorder na wense. Elke nou en dan kom ek 'n gedeelte tee waar die klim kwaai is en is dit maar net 'n geval van skouer aan die wiel sit en voortbeur! So driekwart teen die berg op kom ek weer die swartman tee onderwyl hy 'n bietjie rus. Hy neem 'n paar foto's van ons twee en ook 'n paar van my met my selfoon. Op hierdie stadium is ek al 1:56 aan die klim. My mikpunt was tussen twee na twee en 'n halfuur van onder tot bo te neem.



Ek is nou byne bo en kom vir Francois Bothma tee. Hy het al 5 Sani2C en 2 Joburg2C wedrenne voltooi. Hy wil ook nog eendag die Freedom Challenge doen. Ons gesels lekker en neem aan die bopunt afskeid van mekaar. Ek rus 'n bietjie en eet 'n appel. Dit het my 2:39 geneem om Platteklip Gorge uit te klim. Die hoogte was 374 meter by die pad en is 1,019 meter hierbo.


Nou moet ek met Ecco Valley af tot by de sementpad wat Constantianek meg die Woodhead resovoir op die berg verbind. Alhoewel dit nie so styl is nie, is daar 'n paar baie styl gedeeltes en die hele roete is onrybaar. Gelukkig kan ek darem my fiets meeste van die tyd stoot.
Daar is selfs een gedeelte van ongeveer 10 meter waar ek met my een hand aan 'n ketting moet vashou en my fiets in die ander hand dra! Na 'n verdere een uur vyf en veertig minute bereik ek die sementpad. Ek daal in die tyd van 1,019 meter tot by 726 meter. Ek rus eers terwyl ek nog 'n energie sakkie en 'n appel verober. My voete is nou ook al redelik gaar en ek sien met verligting uit daarna om weer te kan ry!


Die pad is 'n baie goeie sementpad wat eers oor die rug van die berg loop en dan met 'n asemrowende stukkie engineurswerk teen die hange van die berg bokant Kirstenbosch loop en by die Contanstianek jeeptrack aansluit.
Hier tel ek die Kirstenbosch MTB roete op en ry daarmee tot by Nuweland. Dan deur Rondebosch en Woodstock terug huis toe. In Woodstock versterk ek eers weer my kragte met 'n liter Coke en twee samosas! Die wind is van agter deur Paarden Eiland en Milnerton en die bene voel heel goed na die dag se oefening. Ek klok by die huis in na 9:14 in die saal!

Monday, May 6, 2019

AMA Rider 100 miler 2019

Die 11de AMA Rider 100 miler was geskeduleer vir 13 April 2019 en aangesien ek een van die min mense is wat al die vorige 100 milers gedoen het, kon ek nie die een mis nie! Ek het die week voor die wedren in Bellevile gewerk en kon dus my nommer voor die tyd by Sportman’s Warehouse optel. Dit het tot gevolg dat ek dit die Saterdagoggend ‘n bietjie meer rustig vat Malmesbury toe.

Ek het so om en by 07:00 daar aangekom en vir my ‘n Americano gekry om vir my ‘n bieltie ekstra “woema” te gee. Ek was 07:15 reg vir die wegspring. Die wedren het stiptelik 07:30 begin. Die eerste paar kilometer was ‘n rustig rit deur die dorp en toe ons die grondpad, na ongeveer 3 km slaan, begin die wedren in alle erns. Die pad begin ook sommer baie gou klim. Gelukkig is die helling nie te erg nie en ek handhaaf ‘n redelik pas. Na so ‘n rukkie sien ek ‘n ander deelnemer met ‘n 2018 Double Century hemp aan (DC man), min wetende dat ons mekaar nog ‘n paar keer op die dag sal sien!

Die grootste gedeelte van die 100 miler is op goeie distrik paaie, wat elke hier en daar redelik sinkplaat is en verder ‘n paar plaaspaadjies/jeeptracks wat in ‘n goeie toestand is. Tegnies is die vereistes nie baie hoog nie. Daar is dus ook ‘n hele paar ouens wat die wedren met “gravel” fietse aandurf. Die weer is baie goed vir fietsry. Hulle het reën voorspel, maar dit lyk nie of dit gaan reën nie. Aanvanklik is die temparatuur so 14-15 garde Celsius en klim later na 18. 

Ek ry na 1:24 en 31 km deur waterpunt 1, waar ek nie stop nie. Ek het die week voor die wedren ‘n bietjie gesukkel met ‘n stadige lek op my voorband. Toe ek hom Vrydagaand nagegaan het, was hy nog goed styf. So ‘n kilometer voor die tweede waterpunt kom ek egter agter dat hy weer besig is om lug te verloor. Ek haal waterpunt net-net voordat ek verplig is om stilt e hou en hom te pomp. Hulle het gelukkig ‘n goeie pomp en nadat ek ‘n ietsie ge-eet en gedrink het, pomp ek hom hard en val na 2 minute weer in die pad. 

Verlede jaar was ek redelik gelukkig om by ‘n sterk bondel tussen waterpunt 2 en 3 aan te hak en ‘n goeie pas te handhaaf. Vanjaar is ek nie so gelukkig nie en ry ek die meeste van die tyd alleen. Dit sal dan ook duidelik blyk aan die einde van die dag in vergelykking met verlede jaar se tyd.  My voorband hou weer net mooi tot by waterpunt 3, die halfpadmerk. Ek versterk die innnerlike weer, pomp die wiel styf en val na 3 minute weer in die pad. Afstand afgelê is 80 km en tyd is 3:45. Om die wedren in onder 8 ure te voltooi. Moes ek op 3:15-3:30 hier gewees het. Ek kyk dus vandag na ‘n 8:15-8:30 tyd.

Ons is is elke nou en dan twee of drie wat saam ry, maar daar word geensins saamgewerk nie en of die ouens ry vir my weg of ek ry vir hulle weg.

Dit is op hierdie stuk dat ek weer kontak maak met die DC man. So 5 km voor waterpunt 4 is my voorwiel so pap dat ek verplig is om stil te hou en te pomp. Hy hou gelukkig tot by die waterpunt. Hier is daar altyd lekker sop en pasta. Vandag hou ek net by die sop en slrup twee koppies op. Hier is ongelukkig nie ‘n voet pomp nie en ek is verplig om die wiel met my handpomp op te pomp. Ek pomp hom so styf soos ek kan en val weer in die pad. Ek het nou 107 km afgelê en is al 5:06 op die pad.

Op 115 km sluit ons by die Riebeek Wes/Moorreesburg pad aan en ‘n kilometer verder draai ons weer links op ‘n grondpad. Die DC man het net voordat ons by die teerpad aangesluit het, by my verby gekom. Ek kom agter dat ek beslis beter klim as hy, maar wanneer ek my weer kom kry is ons weer in mekaar se omgewing. Hy en ‘n maat trek egter nou onder my uit. Van kilometer 128 tot 138 klim ons gelydelik en ek haal hom weer in. Waterpunt 5 is op 138 km en ek is nou al 6:50 in die saal. Met nog 26 km oor en heelwat klimme, is dit duidelik dat ek nader aan 8:45 as 8:15 gaan klaar maak! Ek vertoef vier en ‘n halwe minuut en kom weer aan die gang. 

In die volgende 6 km klim ons 150 meter en dit is dan ook hier dat ek weer by die DC man verby gaan en, na my mening, die laaste sien van die blikkantien! Dit begin nou liggies reën en die temparatuur val na 11 garde Celsius. Na die klim, wat redelik hitte gegenereer het, daal ons oor die volgende 10 km 100 meter. Die spoed en die reên met die lae temparatuur het nogal ‘n redelike “chill” faktor, maar dit is darem nie te koud nie.
Tot my verbasing kom die DC man teen een van die afgdraendes weer by my verby! Ek bly so 50-100 meter agter hom en sy maat totdat ons die laaste bult slaan. Dit neem my nie lank om hulle verby te gaan nie, en ek handhaaf ‘n goeie pas tot op doe einde en maak so ‘n half minuut voor hulle klaar!


Totale tyd 8:26, byne ‘n volle uur langer as verlede jaar. Wys jou wat ‘n goeie bondel aan jou totale tyd kan doen. 

So eindig my 11de 100 miler.

Tuesday, April 30, 2019

2019 Erioca Classica

Soos gewoonlike was die Eroica gesekeduleer om ‘n week na die CTCT plaas te vind en soos voorheen op die grondpaaie in die omgewing van Montagu. 

Ek het vir Sue oortuig dat ons ‘n naweek daarvan moet maak met die gevolg dat ons Vrydagmiddag deur gery het Montagu toe. Ons arriver net na 17:30 en ek gaan registreer voordat ons aan klok by Squirrels Gastehuis, waar ons die naweek gaan deurbring. Registrasie verloop redelik glad en ons is net na 18:00 by die gastehuis. Nadat ons uitgepak het, besluit ons om sommer om na  Rambling Rose te stap en daar aandete te gaan nuttig.

Die Classica, wat 135 km lank is, is veronderstel om 07:30 te begin en ek is net na 07:00 by die wegspring. Dinge gaan egter redelik rustig en ons kom eers 07:50 weg! Ek handhaaf ‘n redelike pas en is na ‘n uur se ry aan die voet van Oubergpas. Alles gaan goed tot bo-oor die pas na 28.5 km, toe ek daardie gevreesde gevoel kry van ‘n wiel wat te min lug in het. Papwiel nommer een! Dit neem my 7 minute om weer aan die gang te kom. Na ‘n hele paar kilometer kom ek agter dat die wiel weer besig is om lug te verloor. Na ‘n verdere 25 km sedert my eerste papwiel, stop ek vir papwiel nommer 2! ‘n Italianer, wat by die reelings van die wedren betrokke is, stoo om my te help. Na ‘n verdere 10 minute is ek weer aan die gang, maar o-wee binne vyf minute het ek papwiel nommer 3! Die problem is dat ek nie die wiel styf genoeg gepomp kan kry met ‘n handpomp nie. Die Italianer help my weer en gee ook vir my ‘n splinter nuwe binneband. Die volgende waterpunt is nie te ver nie en ek ry redelik versigtig tot daar  met die hoop dat hulle ‘n behoorlik pomp sal hé sodat ek die wiel hard genoeg kan pomp. Verlede jaar het die wiele 9 bar gepomp en geen problem gehad nie. Vanjaar het ek, vir ‘n onverklaarbare rde, besluit om die wiele nie so hart te pomp nie en nou betaal ek die prys! 

Ek haal gelukkig die waterpunt sonder enige verdere problem en hulle het ook ‘n pomp. Ek pomp albei wiel na 9 bar en dit is toe die einde van dié probleem. Nadat ek lekker ge-eet het, val ek weer in die pad. Totale tyd by waterpunt 2 was 16 minute. Hierdie waterpunt is op 65 km en op ‘n hoogte van 899 meter. Oor die volgende 20 km klim ons, geleidelik, 300 meter. Dit is dus moeilik om ‘n goeie pas te handhaaf en ek besef ek gaan heelwat langer as verlede jaar se 5:11 ry.

Ek bereik die teerpad na 5:28 en 85 km. Ek is dus met nog 50 km oor al reeds 17 minute langer aan die gang as verlede jaar. Van hier af is dit egter heelwat makliker want dit is teerpad tot op die einde met twee lekker lang afdraendes. Na ‘n verdere  halfuur en 12 km, is ek by die laaste waterpunt. Hier is lekker eetgoed en koffie. Ek vertoef 20 minute voordat ek dit reg kry om myself weg te trek van die lekker kos en rus in die koelte om weer aan die gang te kom. 

Daar is nog 40 km oor, maar daar is gelukkig geen ernstige bulte oor nie. Dit neem my 1:45 om hierdie laaste 40 km af te lê. Ek haal 'n groep ryers net voor ons die dorp binnegaan, in en ry saam met hulle tot by die einde. 

Die aand na die wedren word ons onthaal met ‘n heerlike Italiaanse ete wat in die ou KWV gebou, waar die wedren begin het, voorgesit word. 

So eindig nog ‘n Erioca, voorwaar ‘n besondere tipe wedren met sy eie unieke uitdagings.


2019 Cape Town Cycle Tour (Argus)

Ek het op 10 Maart aan my 28ste CTCT deelgeneem. 

Ek het my nommer die Donderdag gaan haal en het beplan om van die huis na die wegspring met my fiets te ry. Ek het by Danie Kotzé verneem wat sy planne was en hy sê toe hy gaan met MyCiti na die wegspring ry. Ek het besluit om dieselfde te doen en ons het mekaar 05:15 by die terminus ontmoet. My wegspring tyd was 06:57. En ons was net na 06:15 in die stad.

Dit was my eerste wedren na my motorfiets ongeluk op 13 November 2018, wat my vir 8 dae in die Milnerton Mediclinic se Intensiewee Eenheid laat beland het. Die gevolg was dat ek maar bra versigtig was. Die versigtigheid het my gereeld na die agterkant van die bondels laat terugsak en wanneer ek my kom kry ry ek om my eie. Dit het natuurlik nie te lekker gewerk met die wind wat op die dag gewaai het nie. Teen die tyd wat ons deur Simonsstad gery hethet ek tot die gevolgtrekking gekom dat ek gaan sukkel om in onder 4 ure klaar te maak.



Ek het geen probleme tydens die rit gehad nie en het eintlik baie lekker gery, net nie hard genoeg probeer om by die bondels te hou nie. Elke nou en dan het daar ‘n bondel by my verby gekom en wanneer ek my kom kry ry ek weer alleen en het hulle vir my weg gery.

Dit het vanaf die draaipunt by die afdraai na Kaappunt beter gegaan, maar teen daardie tyd was ‘n sub 4 uur reeds verby. Ek het ‘n goeie pas oor die tweede helfte gehandhaaf en heelwat minder tyd verloor as oor die eerste helfte. Ongelukkig kon ek nie die verlore tyd opmaak nie en voltooi vir die eerste keer die wedren in meer as 4 uur! My finale tyd was 4:02 en ek eindig 5,203 uit 23,127 van 35,000 wat begin het, wat die wedren voltooi.