FC2026 Day 25 Trouthaven to Diemersfontein

 FC2026 Day 25 Trouthaven to Diemersfontein

As the last day, which normally is a bit of a nightmare, was made easier due to the closure of Stettynskloof, we decided to leave between 08:00-09:00. Tilla's family will be flying down from Pietermaritsburg and will not get to Wellington before 19:00, so we aim to finish just after sunset. I look at the Bainskloof detour map, add the distances and come up with distance of just over 90 km. Except for Bainskloof, there is not much climbing, so we should be able to do it in about 9 hours.

We finally get rolling at 08:50. We stop as we turn left towards Rawsonville and I realise that the BB on my bike now have a lot of play in it. We stop and I try to get some Squirt chain oil on it. There is a distinct possiblity that this BB can packup before the end of the day, so I need to look after it! We go over the Smalblaarrivier at Rawsonville and it is obvious why it has been closed for all motorised traffic. There is a distinct "sagging" of the road in the middle of the bridge. We go through Rawsonville and onto the Slangrivier valley. We do not enter Slangrivier from the Goudini side, but cycle around the base of the Badsberg and then Kleinberg to finally link up to the R43. We cross the Breerivier at a low water bridge and cycle through a farm to get there. When we turn left onto the R43, Tilla is quite concerned, because our distances are incorrect. I do have a reasonable knowledge of this area and am certain we are on the correct road. While cycling on I do study the map and see that we actually joined the R43 about 2 km too early. In the end it transpired that most people did this as the road next to the Breerivier, linking us back to the Slangrivier raod, have been washed away during the resent floods, so we missed the right turn onto the Slangrivier road and then cycled past to Slangrivier road/R43 connection.

A few kilometers down the R43 and then left onto the Bainskloof Pass road. As we cross the Breerivier again, the devastation of the floods are evident. Whole fences were just pushed down by the sheer force of the water. The initial climb of Bainskloof is very gentle. The total length is about 29 km of which approximately 18 is up and 11 is down! After 11 km the climbing start in earnest. The gradient of the steeper parts vary between 7 and 11%. I stop to fill my water bottle with cool water from a stream running down the mountainside. Below us the Witrivier "roars" down to the Breerivier. Somebody said that Bainskloof is one of the most beautiful passes in SA and after this ride I tend to agree. It takes me 2:30 to climb the 18 km to the top. Up the pass me and Tilla "jo-jo" all the time untill she pulls away near the top. I do not expect to see her again, but as I go around the last bend, there she is, waiting for me! We regroup again, take some photos and even get a young cyclist who did some "intervals" up the mountain, to take a photo of us. I informed my family and friends this morning that we would arrive at Diemersfontin at about 18:00. When I arrived at the top of the pass, it was 15:28. With 10 minutes downhill and 30-45 minutes for the climb and ride into Diemersfontein, we would arrive at about 16:30-17:00! I quickly sent a message that we would come in at about 17:00, but by now that message was probably too late to get then to reschedule and arrive by 17:00! Enslin also informed Tilla that they missed their flight due to traffic and will therefore not be at the finish. Now it is all downhill into Wellington. We did contemplate stopping for a coffee shop to ensure that we get to Diemersfontein closer to 18:00m than 17:00, but that did not happen. Initially the gradient is so weak, that we must pedal to maintain momentum, but then gravity gradually takes over. Tilla once agin wait for me at the stop street and then again at the foot of the last climb to the Diemersfontein gate. 

We have to climb over the Diemersfontein gate and then proceed to ride down to the manor house. At the entrance to the estate, Chris Fisher waits for us to open the electronic gate. One less gate to climb over! We follow him down the brick paved road, around the dam and then the final climb up to the manor house. In 2019 this was gravel, now it is well paved! Then the final stretch to the finish line. We are rather ecstatic when we finally cross it. My brother, his son and wife and my friend Mike Smit as well as Tilla's friends who met us yesterday, are there to welcome us. What a joyous moment. Champagne is popped. This is followed by the formal blanket presentation, Tilla's first and my third! 

So ends an epic journey. This surely is one of the toughest race in South Africa. There are other events that surely is more difficult, but this is a unique event with some unique challenges and wonderful rewards. 

I will post a final blog entry in Afrikaans and English which will give a summarised reflection of the event and total statistics.

Data for the day: time 8:36:41; distance 81.44 km; climbing 753 meters.

FC2026 Dag 24 Montagu na Trouthaven

FC2026 Dag 24 Montagu na Trouthaven

Nog 'n lang dag wat voorlê. 160 km op mees al goeie distrikspaaie en 'n gedeelte teer, met so 14 km deur plase na McGregor. Ons beplan om weer 04:00 te begin. 

Ons staan 03:00 op, kry al ons "goed" reg, eet ontbyt en kom 04:05 weg. Die roete uit Montagu tot anderkant Bonnievale was nog altyd teer. Na die onlangs vloede en die wegspoel van die Rooibrug, is die roete so 'n bietjie verander. Die eerste 33 km is teer, terwyl die eerste 36 in die verlede teer was. Ons twyfel 'n bietjie of ons op die regte roete is toe ons van die teer af draai. Ek was van mening dat ons op die punt by die ou roete aansluit, maar dit is toe nie die geval nie. Ons bevestig met mense langs die pad dat die pad waarop ons is wel McGregor toe gaan en wanneer ons begin ry stem die profiel ooreen met die kaart, wat gerustellend is. Die pad het egter 'n paar meer ernstige klimme as die ou pad. Van die afdraai op 143 meter klim ons oor die volgende 13 km na 356 meter en die meeste daarvan is in die laaste 5 km. Wanneer ons die laaste "knoppie" oorsteek kan ons nog nie vir McGregor sien nie. Die pad maak nog 'n paar golwings en dan is die dorp is sig. So halfpad af draai ons links om oor Rhebokskraal te ry. Na 'n kilometer "verdwyn" die pad en ons moet 'n rivier oorsteek. Ons kan darem droog oor kom deur op die klippe te loop. Anderkant moet ons 'n meter hoë grondwal uit "skarrel" en pad soek. Die vind ons so 'n entjie links van waar ons deur gekom het en dan is dit lekker ry tot by McGregor Back Packers. Alles is egter toe en niemand antwoord wanneer ons die nommers skakel nie! Na so 5 minute se soek, kry ons eindelik vir Geoff Bottom. Hy maak vir ons spek en eiers en na 42 minute is ons weer oppad.

Links by die polisestasie en dan vir 3.5 km, op die Koningsrivier pad, dan links op 'n plaaspad en 900 meter verder tel ons 'n "single track MTB" paadjie op wat ons om 'n berg, deur 'n nek en dan, na 10.5 km na die Robertson/Poesniesvallei pad neem. In tussen het die wind weer begin optel. Ons het nou weer 19 km teer en dan links na die Gannabergpas oor die Scheepershoogte en anderkant af. Die wind "looi" ons nou en ek stop onder agter 'n bos om uit die wind te kom. Na 'n "piekniek", ry ons weer. Om die draai kom ons 'n motor tee met insittendes wat baie entosiasties vir ons waai. Die blyk mense te wees wat Tilla ken. Hulle was oppad na sy broer, toe kruis hulle pad met ons. Ons stop, gesels en kry versnappings by hulle. Hier ontdek ek dat een van my fiets se agterwiel se speke gebreek is. Ek vermoed al van Willowmore se kant dat daar 'n gebreekte speek was, maar wou nie "seker" maak nie want dan is daar net nog iets om oor bekommerd te wees en op die stadium loop die wiel nog reguit. Na 10 minute is ons weer aan die gang. Ons volg paadtjies langs die Breerivier deur na die Worcester/Villiersdorp pad. Wanneer ons hier kom, begin dit liggies reën en ons trek weer reënklere aan. Ons ry nog so 'n paar "jakkalsdraaie" en dan in by die Brandvlei dam area. Die son is besig om te sak en ek sê vir Tilla ons moet net sorg dat ons by die "T-juntion in front of a small farm house" kom voordat dit donker is. Ons kry dit reg en nou is dit met 'n grondpad teen die hang van die berg tot by die Brandvlei gevangenis. Elke nou en dan probeer die wind ons van ons fietse af waai, maar ons "ploetter"voort. 

My verligting is groot toe ons uiteindelik die geangenis se gronde binne ry. Ek is doodmoeg en weet nie hoe ek die laaste paar kilometers tot by Trouthaven gery gaan kry nie. By die "boom" by die hoof ingang, besluit ek ek gaan eers 'n beitjie rus en sit op 'n trappie voor die wagte se hokkie. Na 'n rukkie is ons weer oppad. Die ligte reën is aanhoudend. Nie te hard nie, maar onophoudend! Ek begin my "opsies" oorweeg en kom tot die besluit dat wanneer ons links draai Trouthaven toe met 13 km oor, gaan ek vir Tilla sê om alleen aan te ry, ek kom agterna. kom. Gesien al my fiets probleme en die feit dat ek doodmoeg is, sal ek dan 'n dag af vat, iemand kry om my ander fiets deur te bring, my 6 uur boete vir die ander fiets uitdien en dan Sqterdag klaar maak. Toe ons links draai, sê ek vir Tilla sy moet aanry, ek kom agterna. Sy weier egter om my voorstel te aanvaar. Ek is te moeg om te redeneer en begin ry. Ek begin 'n goeie tempo handhaaf en ons ry lekker saam in die donker en in die reën! By die Trouthaven hek, met 5 km oor, hou ons onder die bome stil om iets te eet en pak dan die stuk Trouthaven toe een. Ek onthou van die verlede, dat daar een lekker styl bult is. Daar is 'n paar bulte en elke keer wanneer ons begin klim, dink ek dit is dié bult, maar hulle is almal te kort totdat ons by een kom wat aanhou en aanhou en aanhou. Ek voel egter nou sterk genoeg om aan te hou trap totdat ons bo is. Nog so 'n paar meter en dan om die draai met Trouthaven voor ons. 

Dit neem ons seker 5 minjute om die regte chalet te kry. In my poging om my fiets onder die dak te kry, verloor ek my balans en val in die "kol-kol hot tub"! Gelukkig, of miskein ongelukkig, is hy nie "hot" nie maar gelukkig is daar 'n plastiek bedekking oor so net my linker boud word nat! Die patalje gaan natuurlik met heelwat geswets gepaard! Daar is drie fiets op die stoep en binne kom ons agter dat die Malcoms en Paul Lochner, wat ons voor Hofmeyr ingehaal het, ook hier is. Hulle slaap reeds. Paul word wakker, wys ons waar ons kos, die stort is en waar ons kan slaap. Dit neem ons 'n rukkie om tot ruste te kom, maar ons kan uitsien na 'n maklike dag môre. Stettynskloof is toe as gevolg van rotse stortings, dus moet ons Bainskloof om ry. Dit is 30 km verder, maar beslis maklike as Stettyns!

Data vir die dag: tyd 17:54:48; 163.4 km; 1,630 meter se klim en 'n storim sterkte NW wind gepaard met reë. ons hoor ook heelnag die reën op die chalet se dak1 

FC2026 Day 23 Sandrivier to Montagu

 FC2026 Day 23 Sandrivier to Montagu

It was going to be long day, so we decided to get going at 04:00. We rolled out of Sandrivier at 04:08. Once onto the district road, we quickly got to the top of "Horlosie Krans", a 15 km downhill! What a way to start a day and on a road with a surface which was just about perfect! I took it gently, but Tilla was like a "bat out of hell"! We only regrouped at the Rouxpos turnoff, 17 km down the road. We now had 7 km which was mostly uphill. This was followed by a downhill to Rouxpos, the old Support Station run by the Roux family, but they have retired and moved to Lainsburg. Not sure what happened to the farm. Probably rented out or sold. 

3.5 km past the farm, we turned left to Driefontein. We now had 20 km on farm jeep tracks, through some, normally dry river beds onto the Ladismith/Lainsburg road going past the Anysberg turnoff. The road to Driefontein is reasonable and the first river was about anckle deep. Once past the farm buildings, the road became a real "jeep track" but was mostly on the level and ridable. Our first river crossing was at 38 km and what used to be a dry stream was now a fast following river, about thigh deep and 50 meters wide. Crossing had to be "gentle" as the riverbed was filled with large rocks and the stream was strong. The next 4 km was next to the river up to the last crossing where the river was following down the "road". Not too deep but one or two places where the current was strong. This "river/road" continued for about 250 meters and then we started to gain some ground. Once again mostly ridable, but fairly rocky. We reached the district road after we had been going for 5:32. 

Now it was easy riding right into Montagu, but first we had a lunch stop at one of the chalets in Anysberg. Mark Barnes was manning it and had prepared some macaroni with bolognaise meat for us. The weather looked threatening and we put on our rain gear, just for "in case". After a 35 minute stop, we were on our way again. The road out of Anysberg is pretty good, but there is a lot of steady climbing, so our pace was not that good. In the meantime a NW wind started picking up, which further impacted our pace. We reached the Hoek van die Berg junction after 11:33. Now we had to "negotiate" a couple of "knobs" know as "Koppie se Nek" and "Tolletjie se Poort" followed by the downhill of the Ou Berg Pass. Once we hit the valley road, it was mostly steady riding into Montagu. I had some problems keeping up with Tilla due to not being able to use my smallest gear (the chain touched the frame if I tried using it) and I was not willing to "push" too hard on the flatter sections not to put too much strain on my "doggy" BB, which was "squealling" merrily. She waited for me as we approached Montagu and we arrived at De Bos at 18:40. After a quick shower, we were off to bed. Tomorrow would be long day again as we aim to push through to Trouthaven so that we can finish in 24.5 days.

Data for the daytime 14:32:47; distance 152.79 km; climbing 1,765 meters. 

FC2026 Dag 22 Gamkaskloof na Sandrivier

 FC2026 Dag 22 Gamkaskloof na Sandrivier

Die oorsponklike plan was om tot by Anysberg te ry maar ons besluit om net tot by Sandrivier te ry want Gamkaskloof is verspoel en Anysberg gaan net te ver wees. Ons beplan ook so dat ons teen daglig by die kruising van die Gamkasrivier uitkom sodat ons kan sien hoe hoog die water is en dit sal net veiliger wees om in daglig die rivier oor te steek.

Die wiele begin 06:04 rol. Andrew Purnell begin saam met ons. Die vordering is maar stadig want die pad het heeltemal verspoel en is baie klipperig. Daar is ook heelwat strome wat ons moet oorsteek. Ons bereik die Gamkasrivier net na dagbreek. Dit lyk redelik en ek begin loop. Dit was 'n groot fout! Ek moes my selfoon en handskoene bo in my rugsak gesit het voordat ek begin het. Andrew trek sy fietsry klere uit en stap deur met skoene en in gewone broek, wat blyk 'n baie wyse besluit te wees. Half deur die rivier styg die water tot by my middel en my selfoon, wat in 'n sakkie is wat veronderstel is om waterdig te wees, is nou onder die water. Ek stoei ook met my fiets teen die stroom, wat veroorsaak dat my handskoene nat word. Die stroom is redelik sterk en ek vind dat die fiets aan my regterkant, waar die stroom vandaan kom, is. Hy moet eintlik links wees. Die gevolg is dat ek moet omdraai en agteruit moet loop! Die stroom is te sterk om die fiets om te ruil. Vordering is baie stadig. Wanneer ek op 'n punt kom waar die stroom nie so sterk is nie, draai ek om en kry my fiets aan stroom af se kant. Ek haal die anderkant sonder enige verdere probleme, maar nou is ek halflyf nat en dit is redelik koud. Ek haal my selfoon uit sy sakkie en sien dat hy darem nie te nat is nie en sit hom bo in my rugsak. Dan begin ek onmiddellik ry om ligaams hitte te probeer genereer. Die werk nie eintlik nie en ek stop om droeë klere aan te trek. Dit neem 'n rukkie en wanneer ek klaar is, is die ander twee weg! Nou maar aansukkel op my eie. Die grootste gedeelte van die pad is totaal onrybaar. Daar waar die pad was, is nou net gate en/of groot klippe. Na wat soos 'n ewigheid voel kom ek by die laaste bult voordat die Leer begin. Die is so styl dat dit net gestoot kan word en dit neem lank. Anderkant af kan ek die eerste deel ry dan is die pad weer chaos! Dit neem my 'n hele rukkie om tot aan die voet van die Leer te kom. Hier tref ek 'n groot verligte Tilla aan. Sy is so bly om my te sien, sy gee my sommer 'n druk! Sy was bang dat ek dalk teespoed opgetel het. Sy het intussen die ingange na die Leer verken en ons begin die groot tog.

Oor die Oshoekhangsrivier en agter die twee popelier bome deur na die begin van die Leer. Die Leer is ongeveer 1.7 km, jy klim 383 meter en dit neem ons 2:29 om tot bo te kom. Dit is bykans onmoontlik om te beskryf hoe moeilik dit is! Die "pad" is klipperig en baie styl. Die enigste manier om jou fiets daar op te kry is om hom op jou rug te tel en so te dra. Hy lê dan op jou rugsak wat help met gewigs verspreiding. Die probleem is dat daar ook bosse/klein boompies is en so elke nou en dan hak 'n wiel daaraan vas. Dan moet jou hom óf los ruk óf dwars draai om verby te kom. Ons bestyg die Leer rus-rus. Die Scoulars steek ons halfpad verby. Van die bopunt van die Leer na die Bos Luyskloof pad is 9.76 km. Die pad is gedeeltelik rybaar, maar daar is nook groot stukke wat net te rof en te styl is. Ek is verby moeg en Tilla gaan vooruit. Op die laaste bult wag sy vir my. Dit het my 2:34 geneem om die 9.76 km af te lê. Ek stel voor Tilla gaan op haar eie aan en ek sal agterna kom. Die stuk af na die groot het ook 'n paar rowwe gedeeltes en op 'n kol kry ek dit reg om net betyds te stop voordat ek val. So 'n ent af in die pad is 'n groot hek wat gewoonlik oop is, maar vandag is dit gesluit. Daar is geen manier om oor of om die hek te kom nie, maar Tilla is nie daar nie, so sy moes deurgekom het. Ek druk knoppies vir Bos Luyskloof, maar niks gebeur nie. 'n Ruk later sien ek iemand het 1234 in die sand anderkant die hek geskryf. Ek probeer dit en "voila", die hak gaan oop. Tilla vertel my later dat sy net besluit het om 1234 te probeer en toe dit werk skryf sy dit vir my in die sand! Van hier is dit 'n rustige ry Sandrivier toe met een lang klim wat darem rybaar is.

So kom nog 'n avontuurlustige dag tot 'n einde.

Data vir die dag: tyd 11:03:35; Afstand 39.86 km; klim 1,377 meter.

FC2026 Day 21 Prince Albert to Gamkaskloof

 FC2026 Day 21 Prince Albert to Gamkaskloof

Two big climbing days coming up!  Today we have Swartberg Pass and the entry into Gamkaskloof. Tomorrow the Ladder out of Gamkaskloof. 

Arno Botha of Prince Albert Cycles pick my bike up at 07:40 to see what he can do. When returns at 08:45, the news is not good. He did not have the corredt BB in stock do the best he could do was to take the old one apart, service it and re- assemble. He also informs that there is ware on the crank. Hopefully it will last until Wellington! When I start cycling, the sounds coming from the BB is not encouraging! Will have to see!

I managed to get going at 08:55. A fee kilometers out of town I take the right turn to Swartberg Pass. This is a 13 km "slog". The first part is ridable, the middle part is very steep and "push country", the last part is ridable again. It takes me 3:07 to complete the 17 km to the Gamkaskloof turn off.

Shortly after I started on my journey into the kloof, it starts to rain. I stop to put on my raingear, the rain drops turns into pieces of ice and it is betterly cold. I do have enough layers on to stay warm, uit if this weather persists, it could bacome a case of survival. The rain is not to hard and lasts for about 15 minutes. I keep on looking up and after awhile my prayers are answered when I notice a break in the clouds. Not long afterwards I see lots of blue sky in the west from where the rain came. Within half an hour the sky is clear and the sun is shining. It still is betterly cold. 

I continue my journey into Gamkaskloof with lots of big climbs and equaly big downhills. The temperature do in crease and I stop to take my raingear off. The sounds coming from the BB on my bike varies from being quiet to a soft grainding noise. I consider my options. Need to look at the rules, but it may be worth my while to look for a volunteer who could fetch my spare bike from my home and bring it to me to continue with that. I will then incur a penalty, but it may be worth my while!

There were a lot of speculation about the condition of the road into Gamkaskloof after all the flooding, but up to the end of the last downhill into the kloof, it is the same as usual. From there up to our accommodation for the night, there are some very rough patches, but generaly it is in a good condition. There is obe section where the river actually runs down the road. Fortunately the flow of water is not strong and it is about anckle deep. I make my way to the Gamkaskloof Guesthouse where I arrive at 17:30. I am informed that we are staying at the Safari Bush Camp, 400 meters down the road. 

Data for the day: time 8:43:15; distance 58.78 km; climbing 1,645 meters. 

FC2026 Dag 18 Bucklands na Marlu

 FC2026 Dag 18 Bucklands na Marlu

As gevolg van die vol Grootrivier, is die roete uit Bucklands na die begin van die Perdeberg klim varander. Dié word in 'n beskrywing, wat op die yskas geplak is, verduidelik. Ons neem dus 'n foto daarvan om te sien hoe ons moet ry. Ek stap ook na die begin om seker te maak waar ons moet afdraai. Ons plan was om vroeg genoeg te begin sodat ons teen dagbreek aan die begin van die klim kan wees. 

Ons kom 05:58 weg. Die "nuwe" roete is 'n goed gebruikte pad. Die instruksies is ook baie duidelik. Ons kom egter op 'n punt waar daar 'n vurk in die pad is. Ons ry so 100 meter met regter vurk en besluit dan dit is verkeerd. Daar is geen verwysing na die vurk op die instruksies nie! Die linkerbeen lyk egter na die meer gebruikte een en die instruksies sê ons die "meer gebruikte" pad volg. So 'n entjie verder ry ons verby die "plukhok", waarna in die instruksies verwys word, dus is ons reg. 'n Rukkie later kom ons by die Trentyre teken waar die roete links draai. So 'n entjie verder is ons weer op die offisiële roete. 

Die pad na die Ghe-Ghe hut het 'n paar baie styl stukke en kwaai afdraends. 200 meter anderkant die hut begin die groot klim! Hierdie klim is bykans onmoontlik om vir iemand wat dit nie gedoen het nie, te beskryf. Die roete is ook 'n stap roete en is baie goed gemerk met wit bordtjies wat aan bome hang. Dele is ontsettend styl en ek dra meesal my fiets. Tilla stoot meesal want sy het nog nooit haar fiets gedra nie. 'n Rukkie later kry sy dit reg om haar fiets vir 'n ent te dra. Ons klim letter die berg uit met ons fietse! Dit neem my 2:47 om die 3.1 van die begin van die klim tot by die Bucklands heining af te lê! 

Van hier kan ons weer begin ry, maar die pad is redelik rof. Dit word al gaande beter totdat ons begin daal. Die afdraend is ontsettend klipperig en moeilik om te ry. Waar die klippe kleiner is, kry ek dit reg om te ry, maar daar word nog heelwat gestoot. Tilla is glad nie "be-indruk" met dié klim en die af nie. Wanneer ons onderkant kom is daar 'n redelike stroom wat gekruis moet word en dan is dit bult op na Hadley, waar ons 12:00 arriveer. 6 uur om 24 km af te lê!

'n Lekker middagete van heerlike sop en vars gebakte brood word deur Anine voor gesit. Ons is na 33 minute weer aan die gang. 

Van Hadley na Marlu is 88 km en ek skat dat ons so tussen 19:00-20:00 daar sal aankom. Ons ry 'n goeie pas en is om en by 16:30 in Steytlerville. Dan die lang klim uit die dorp gevolg deur 'n goeie pad met min helling. Daar is heelwat modder kolle wat ons moet trotseer. Net voor ons links draai na Marlu toe, is daar skielik 'n droeë spruit met klippe wat onrybaar is aan die kant van die pad waar ek ry en ek is verplig om te stop. Ek kan egter nie my regter voet los kry nie en val onsermonieël om! Geen skade nie. 

Die laaste 8 km Marlu toe het 'n paar styl ops en afs, wat ons sonder enige probleme agter die rug kry. Teen 19:30 trek ons by Marlu in waar ons guldelik deur Martin en Lucia ontvang word. Wasgoed word gedoen en aandete is heerlike sop gevolg deur rys en lekker bredie. Dan bed toe. Volgende dag is rustige dag en ons kom ooreen om 08:00 te begin.

Data vir die dag; tyd 13:45; afstand 112.4 km; klim 1,864 meter

FC2026 Dag 20 Willowmore na Prins Albert

 FC2026 Dag 20 Willowmore na Prins Albert

Die weervoorspelling wys ligte wind in die oggend, sterk oor die middag en lig laat middag. Ons besluit dus om 04:30 in die pad te val. 

Ons kom 04:33 weg. Die eerste 17 km uit Willowmore is reguit wes met 'n aanvanklike klim en 'n paar lekker afdraendes daarna. Dan draai ons regs deur Leeukloof gevolg deur 'n 20 km stuk oppad na Strydomsvlei. Hierdie deel is van die lekkerste op die hele FC roete. Redelik gelyk met 'n paar klein ops en afs en 'n pad oppervlakte wat vir min teerpaaie terug sal staan! Daar is ook geen wind nie. Dan links af Vondeling se rigting en na 7 km weer regs. Hier begin die wind liggies stoot maar nie te erg nie. Tilla kry 'n papwiel en "bom" hom toe die pomp nie die ding wil doen nie. Nog so 'n paar links en regs draaie en dan is ons op die Minnieskraal pad. Intussen raak die wind al sterker. 

Ons trek na 7:57 en 97.42 km by Rondavel in. Middag ete neem ons 27 minute en dan is ons weer oppad. 

Die wind "pomp" nou lekker en die 66 km Ptins Albert toe gaan nie maklik wees nie. Eers 4 km tot by die Visgat hek en dan 9 km tot by die kruising van die N12. Oppad moet ons 'n hele paar "moeilike" modder poele trotseer. Net nadat ons deur die hek oorkant die N12 is, merk ek op dat daar heelwat speling in my "bottom bracket" (BB) is. Dit voorspel niks goeds nie. Op die stadium is daar nie enige probleem nie en ek probeer daarvan "vergeet". So 'n ent verder merk Tilla op dat my ketting olie moet want dit klink "rof". Ongelukkig is dit nie die ketting nie maar die BB. Als werk nog goed, maar dit klink so 'n bietjie na 'n "maalmasjien". Ek gooi ketting olie op en hoop vir die beste. Behalwe vir die "klank" wat van die BB af kom, werk alles nog goed. Ek sal egter daarna moet laat kyk. Daar is 'n fiets "mechanic" op Prins Albert en ek sal hom moet kry om daarna te kyk. Ek kry hom in die hande en hy sê hy sal my fiets 08:00 môre oggend kom optel.

Intussen "beur" ons voort teen 'n weste wind wat nie wil bedaar nie. Ek ry voor en Tilla sit in my "slipstream". Na wat soos 'n ewigheid voel, kom ons by die hek wat ons na die Prins Albert pad neem, aan. Nou is daar nog 25 km oor en ek onthou van my April "recci" dat dit nie 'n maklike 25 km is nie! Aanvanklik is die sinkplaat baie sleg, maar al gaande verbeter die pad. Hierdie stuk voel ook asof dit nie 'n einde het nie. Ons moet ook 'n paar sterk vloeiende strome oorsteek. Ons kry dit darem reg om deur almal te ry. Na wat weer soos 'n ewigheid voel, bestyg ons die laaste bult en 2 km verder is ons op Prins Albert se teer strate. Nou nog 3 km na Yellow House wat aan die suide kant van die dorp lê. Ons word by die ingang deur Joubert Lots ingewag en Petro kom groet ook. Nou gou stort, lekker eet en dan in die bed!

Data vir die dag: tyd 14:42; afstand 164.8 km; klim 1,106 meters