2021 Trans Baviaans Repeat

 Na die aanskuif en latere kansellasie van die 2020 Trans Baviaans, kon ons weer die kloof in 2021 aandurf, maar weereens nadat die datum met twee weke aangeskuif is.

 

Alles was dus gereël vir die naweek van 4 September. Ek en Johann de Bruyn vertrek met sy motor, saam met Danie Kotze wat as ondersteunings bestuurder optree, op Vrydagoggend 3 September uit die Kaap weg. Ek het vir Danie 07:30 opgetel en ons was 08:15 by Johann. Nadat die fietse opgelaai is, vertrek ons vanaf Pinehurst. Ons moet die Lowe’s, die Ehlerse en Andre Vancouillie (Kwaggs 2) langs die pad kry. Laas genoemdes het ‘n paar  probleempies met kinders aflaai by die skool en ons en die Lowe’s vertrek so lank en reël om mekaar by Shell naby Worcester te ontmoet vir koffie. Vandaar is dit Barrydale toe vir middagete by Diesel en Crème. Alles verloop voorspoedig en ons arriveer so net na 16:00 in Willowmore. Registrasie verloop glad en ons is so ‘n rukkie na 17:00 oppad Marlu toe. Die ander voetuie besluit langs die pad dat dit beter gaan wees om eers in Steylerville vol te maak voordat hulle plaas toe gaan. Ons kom dus so ‘n rukkie voeër as hulle daar aan. Ons word, soos gewoonlik, huldig ontvang en maak onself tuis voor aandete. Die res van die span is net na 18:30 ook daar. Die vyf wat op Sandkraal bly daag ook vir aandete op. Hulle is van Ladismith, Natal. Na ete verkas almal kamer toe, reg vir die tog Willowmore toe 04:30 die oggend.

 

Almal kom so teen net na 04:00 weg en ons is teen 04:50 in die dorp. Nou vir die finale reg maak . Teen 05:17 kry ons ons “lineards” en begin trap. Ons is heelwat gelukkiger as die ouens wat verlede week gery het, want die temperatuur is 4.0 grade Celsius. Op die hoër gedeeltes en met al die getrap, raak ek gou warm. Toe ons begin sak en die son sy kop begin uitsteek, daal dit na 0.0 garde! Gelukkig is ek reg vir die koue en pla dit my glad nie.

Al sewe van ons ry aanvanklik saam, maar later besluit Kwaggas 2 dat ons pas te stadig is, en trek hulle onder ons uit. Christine Lowe, wat Januarie begin fiets ry het, hou baie goed by. Teen Nuwekloofpas af gaan dit soos gewoonlik rof, maar ons vier kom “heel” onder uit en groepeer weer. Nou ry ons lekker saam, met die gewoonlike groepe wat aansluit en dan óf vooruit ry óf terugval. Ons handhaaf ‘n goeie pas en daag na 2:38 by waterpunt 1 op. Ons kry ook vir Kwagga 2 hier. Nadat almal iets ge-eet en gedrink het, is ons na 10 minute weer in die pad. 

 

Die stuk tussen Waterpunt 1 en 2 is redelik gelyk met geen ernstige bulte nie en alhoewel die profiel lyk of dit afdraend is lyk dit nie so wanneer dit gery word nie! Hierdie deel van die pad is altyd baie sinkplaat en alhoewel die pad geskraap is, is dit vanjaar nie veel anders nie. Ons bereik Waterpunt 2 na ‘n verdere 1:47. Ons gemiddelde spoed oor die 41 km was 23 kpu. En ons het nou in total 92 km afgelê. Hierna begin die groot klimme! Ons stop vir 14 minute.

 

Oor die eerste 92 km klim ons 803 meter. Oor die volgende 48 km klim ons 1,085 meter. Ons gaan na 6 uur se ry oor die halfpad merk, maar dit gee net rekenskap van 1,200 van die totale 2,900 se klim oor die roete! Ons kry vir Kwagga 2 hier langs die pad. Andre het ‘n bietjie hard met die grond kennis gemaak, maar is darem OK! Ons laat hulle daar en ry aan. Hy sou later weer val, maar het darem die ende in een stuk gemaak. Ons bereik Waterpunt 3 na 6:36 en het nou 124 km gery. Na ‘n stop van 17 minute is ons weer oppad. Net na die Waterpunt is daar ‘n lang ent wat ons deur die water moet ry wat op sy diepste so net onder die knie is. Ons wag eers dat daar ‘n redelike spasie tussen ons en die ouens voor ons is sodat ons nie momentum verloor indien hulle vashak nie. Ons word aangesê om regs te hou. Johann maak so maar ek hou, vir geen besondere, links. Net voor die iende steek Johann se voorwiel teen ‘n klip vas en het kry dit net betyds reg om ‘n voet uit te steek en sy ewewig te behou. Ek ry regdeur. Daar was vanjaar weer heelwat stories van ouens wat onder die water verdwyn het of net kop bo water gehou het as gevolg van in hierdie water val!

 

So ‘n entjie na die avontuur slaan ons die eerste van die “Fangs”. Dit is twee klien koppies waaroor ons moet ry. Hulle is nie baie lank nie, maar die klim is kwaai. Dit word gevolg deur die MAC waar ons 500 meter oor ‘n afstand van 8 km klim. Dit neem my byna ‘n uur om bo te kom. Ons gemiddelde spoed oor die 17 km tussen 3 en 4 was 8 kpu.

Dit is dan ook Waterpunt 4 en hier kry ons altyd lekker sop! In die verlede was dit gewoonlik donker wanneer ons hier kom, maar met vanjaar se vroeër begin, is dit nou eers 13:55 en die son is lekker warm. Ons het voorsiening gemaak om skoon en droë klere hier aan te trek, maar besluit daarteen. Na 17 minute is ons weer aan die gang. Die bene voel maar moeg, maar ons moet aandruk!

 

By die “Big Dipper” af moet ons maar versigtig wees vir die spoelslote en los klippe. Johann is hier heelwat vinniger as ek en moet dus so ‘n paar minute vir my aan die onderpunt wag. Van hieraf tot by Waterpunt 5 is baie soos tussen punt 1 en 2. Die voordeel vanjaar is dat ons hier in die daglig ry en kan sien hoe mooi die omgewing is. Ons handhaaf ‘n gemiddelde spoed van 22 kpu. Dit is ‘n offisiele ondersteuninhspunt en Danie was veronderstel om ons hier te ontmoet. Ons kry hom nêrens en daar is ook nie selfoon ontvangs nie!. Daar was gelukkig nie enige iets van belang wat hy vir ons moes gee nie. Na ‘n “Chip Roll” en ‘n paar glasies Coke, is ons 19 minute later weer aan die gang. So drie km verder kry ons vir Danie. Hy het hom toe met ons spoed misgis en dit is hoekom hy laat was. Hy moes egter ook vir die Lowes ondersteun so hy ry aan na Waterpunt 5 en ons ry voort na ‘n vinnige groet. 

 

Nou kom die “Never Ender”. Dit behels drie klimme oor ‘n afstand van 10 km waar ons van 185 meter na 420 meter klim. Die probleem is dat dit op 180 km van die wedren kom en dat dit uit drie klimme bestaan. Die probleem vir die oningeligtes of die wat dit vir die eerste keer ry, is dat daar ‘n lang klim is, gevolg deur ‘n vinnige afdraend, gevold deur nog ‘n klim en afdraend en dan ‘n finale klim. Dit neem ons bykans ‘n uur om die 10 km af te lê. Bo-op die laaste bult is daar ‘n “ombemande” kontrole punt en dan is daar ‘n paar op en af’s tot by Waterpunt 7. Die aanloop na die waterpunt is ‘n bietjie verskuif en ons moet ‘n giftige bultjie uitry voordat ons daar kom. Ons trek nou op 202 km en is al vir 12:48 aan die gang. Hier kry ons ‘n Javel met maalvleis. My eetlus is heeltemal weg en ek eet net die helfte. Ons vertoef 15 minute. 

 

Die einde is nou in sig met net die “Mini MAC” en die treinspoor “single track” wat oor is. Dit raak ook nou donker en ons moet weer ons ligte aansit. Die laaste 23 km is nie te moeilik nie, maar dit is nie maklik om ‘n goeie gemiddelde spoed vol te hou nie. Die eerste gedeelte is op ‘n redelike “Jeep track” wat die “Mini MAC” insluit, gevolg deur ‘n goeie distrikspad met ‘n paar lekke afdraendes, maar dan kom die laaste 10 km al langs die treinspoor af. Die toestand van die pad is goed, maar na 13:30 en 215 km is dit nogal ‘n uitdaging. Die pad is redelik gelyk, maar daar is ‘n paar lae A-raam bruggies wat redelik nou is en dan kruis ons ook nog die spoor ‘n paar keer. Dit gaan maar knor-knor, maar ons maak dit darem. Dit is met groot verligting dat ons die laaste draai omgaan en die ingang na die Fountains Mall sien. 

 

Ons ry, met groot vreugde in ons harte oor die eindstreep na 14:29 teen 19:48 die aand. Wat ‘n voorreg was dit nie om weereens ‘n Trans Baviaans te kan voltooi nie. Die is my 8ste en die laaste 5 was almal tussen 14:10 en 14:50.

2021 Attakwas

 As gevolg van Covid-19, is 2021 se Attakwas van Januarie na Augustus verskuif. Die Augustus datum het met die Trans Baviaans Repeat gebots met die gevolg dat my inskrywing oorgedra is na Januarie 2022. Aan die begin van Augustus is die Trans Baviaans Repeat na 4 September verskuif, met die gevolg dat ek my inskrywing toe vanaf Januarie 2022 na 21 Augustus 2021 teruggeskuif het. Dus op 21 Augustus was dit weer Attakwas tyd!

 

Johann de Bruyn het ook ‘n inskrywing gekry en ons is op 20 Augustus Oudtshoorn toe. My broer sou weer die motor Groot Brak toe neem en Johann se baas, Andreas Diacon is ook saam. Ons het almal by Karoo Soul geslaap. Ek tel vir Nico se net na 09:30 op en ons kry vir Johann-hulle so om en by 10:15.

 

Johann moet egter eers vir ‘n bestuurderstoets vir sy motorfietslisensie in Somerset Wes gaan. Sy afspraak is vir 11:30. Nadat ons hom aflaai gaan drink ons koffie by Vida in The Sanctuary. Andreas beplan om 2022 die Freedom Challenge Race Across South Africa te doen, so ons het baie om oor te gesels. Johann slaag sy toets en ons val so net na 12:00 weer in die pad, wat ‘n vinnige koffie stop op Riviersonderend insluit. 

 

Ons kom net voor 18:00 in Oudsthoorn aan. Karoo Soul is binne stap afstand van die registrasie plek. Ons laai eers ons fietse en begasie af, registreer en gaan dan Spur toe vir aandete. Ons spring in verskillende groepe weg, maar die wegspring is binne ry afstand vanaf Karoo Soul. Ons is net na 21:00 in die bed en reg vir “The Hell of the South” in die winter! Beslis ‘n eerste en na 2020 se nat Attakwas sien ons uit na ‘n droë, maar koue Attakwas.

 

Ons kom net vvor 06:00 aan die gang met ‘n vining Weetbix ontbyt en ry sommer met die fietse van Karoo Soul na  ons wegspring blokke. Andreas begin 06:55; Johann 07:00 en ek 07:15. 

 

Ons kom uiteindelik teen 07:28 aan die gang. Weereens as gevolg van Covid-19, begin vanjaar se wedren in Oudtshoorn met ‘n 10 km neutrale deel tot by Chandeleur waar die wedren by km 0 offisieël begin. Die temperatuur daal na 2 garde Celsius oppad Chandeleur toe! Teen die tyd wat ons km 0 bereik, styg dit na ‘n koel 5 grade!. Die eerste gedeelte van die roete moes heeltemal verander word as gevolg van vloedskade tydens die onlangse reën. Die veranderde roete is heel interessant met nuwe klimme en afdraendes op redelik goeie tweespoor paadjies. Na so ongeveer 7 km sluit ons by die ou roete aan. Dit wil voor kom asof daar vanjaar minder deelnemers is, met die gevolg dat dit makliker is om te ry. Soos gewoonlik is dit egter nog steeds ‘n geval van “heen en weer”. Dan kom mense by my verby en dan gaan ek weer by van hulle verby. Die pas wat ek handhaaf is redelik en ek geniet die rit. Ons gaan deur ‘n rivierloop, wat heelwat meer water as in die verlede het, met die gevolg dat my skoen en sokkies sopnat is. Dit neem my 13 minute langer as verlede jaar om by die eerste waterpunt te kom. Seker maar ‘n teken van die ouderdom! Daar loop ek weer vir Johan Breunissen raak en hy neem ‘n kort video van my. Na ‘n paar glasies Coke en ‘n paar stukkies piesangbrood, val ek 2 minute later weer in die pad. Die temperatuur het darem al na 13 grade gestyg!

 

Daar is heelwat meer nat plekke op die roete, maar nie veel water poele nie en dit is darem nie te modderig nie. Na 33 km kruis ons die Kandelaarsrivier en pak ons die eerste ernstige bult aan. Ek kon nog nooit dit reg kry om die bult uit te trap nie. Die was of as gevolg van swak bene of te veel groot klippe of te veel mense wat stoot en nie pad gee nie. Vandag gaan dit egter heelwat beter, seker ook as gevolg van die kliener aantal deelnemers. Ek kry dit dan ook reg om vir die eerste keer in 12 poging die bult uit te trap! Dit word gevolg deur ‘n tweespoor paadjie deur die fynbos oppad na die Moerrasrivier waar ons die R328 kruis en waterpunt 2 kry. My tyd is weereens stadiger as verlede jaar met ‘n verdere 7 minute. Ek is dus nou 20 minute agter verlede jaar se tyd. Ek val na 2 minute weer in die pad. 

 

Die groot klim van die Attakwas begin na waterpunt 2. Van hier af (58km) tot by 70 km klim ons meeste van die tyd. Die oppervlakte is ook lekker rof en ons moet versigtig wees teen die afdraendes met baie los en groterige klippe. Die “King of the Mountain” is op 70 km. Ek hou vining stil en drink ‘n blikkie Biogen. Toe ek weer begin ry kom ek agter dat my voorwiel papperrig is. Ek hou stil en pomp hom met die hoop dat hy sal hou. My gekuk is in en ek het geen verdere probleme met hom nie. Die “sealant” het seker sy werk gedoen. Ek kom na 5:21 en 70 km by waterpunt 3 aan en verloor nog 2 minute. Ek is nou 22 minute agter 2020 se tyd. Dit het egter 2020 heeltyd van hieraf gereën en ek hoort  darem ‘n beter tyd oor die laaste 50 km te handhaaf. Ek neem die gebruiklike galsie Coke, piesangbrood, fudge en ‘n paar stukkies droë wors. Ek vertoef 3 minute hier.

 

Die laaste 50 km is hoofsaaklik op goeie distrikspaaie, maar daar is ‘n paar lelike klimme om aan te durf. Ons begin sommer met ‘n 7 km klim waartydens ons van 358 meter tot by 571 meter klim. Die volgende 8 km is redelik op en af met geen ernstige klimme of afdraendes nie. Op 85 km kry ons ‘n 3 km afdraend waar ons van 495 meter na 347 meter daal. Op 86 km kry ons waterpunt 4. Na die gewone eet en drink en 2 minute se rus, is ek weer aan die gang. Ons het ry met ‘n enkelspoor af na die Koumarivier en ons daal van 347 na 216 meter oor 1 km. Dan ‘n entjie deur nuwe boorde tot by ‘n distrikspad en ons volgende bult. Ons klim 100 meter oor 1 km! Dit word opgevolg deur die normal op en af van hierdie wêreld, maar geen ernstige bukte nie tot op 105 km. 

 

Hier begin die Attakwas se “doodsteek”! Oor die volgende 10 km het ons twee baie styl afdaendes gevolg deur twee baie styl opdraendes! Ons daal van 216 na 49 meter en klim dan weer na 198 meter, daal weer na 46 meter en klim weer na 189 meter. Dit alles oor ‘n afstand van 10 km. Die laaste waterpunt is op die middelste knop! Ek haal ‘n baie mismoedige Johann aan die voet van die eerste bult in! Ek kan nie veel vir hom doen nie en ry aan. 

 

Na die laaste bult is daar so 8 km gelykpad oor na die einde. Ek tel ‘n paartjie, wat ek al ‘n paar keer gedurende die dag gesien het, op en ons werk lekker saam tot by die einde. Dit neem my 15 minute om die laaste 8 km af te lê en ek eindig met ‘n tyd van 08:57, 12 minute stadiger as 2020. Ek het dus 8 minute oor die laaste 50 km opgemaak!

 

Totale afstand 121 km; totale tyd 08:54; geklim 2,957 meter

<iframe src='https://connect.garmin.com/modern/activity/embed/7344451770' title='Attakwas' width='465' height='500' frameborder='0'></iframe>

36ONE 13/14 Mei 2021

Ons het besluit om ‘n paar dae by my niggie op Marlu in die Steytlerville distrik te gaan kuier voordat ek my 7de 36ONE aandurf. Ons ry dus al die Dinsdagoggend hier af. Toe ek my fiets oplaai, merk ek ‘n “stuk” olie aan die ketting. Toe ons by ons betemmeing aan kom en ek dit wil afhaal, sien ek dit is ‘n gebreekte skakel. Gelukkig is dit reg langs die “master link” en oorkom ek die probleem deur net die gebreekte skakel uit te haal. 

 

Daar is ‘n baie rowwe en styl bult op na die plaaslike Wi-Fi toring nie te ver van die plaas af nie. Ek het nou al twee keer probeer om tot daar te ry, maar elke keer moed op gegee voordat ek by die toring uit gekom het. Ek besluit om weer te probeer en kry dit die keer reg. Dit neem my twee uur om die 11 km tot by die tower af te lê. Die totale klim vir die dag was 599 meter, maar indien in ag geneem word dat dit omtrent alles oppad daarheen was en dat die eerste 5 km op gelyk pad is, werk dit op ongeveer 100 meter se klim vir elke kilometer uit! ‘n Groot gedeelte van die pad is egter nie rybaar nie omdat dit te styl en daar te veel los klippe is, so ek weet nie of ek dit weer sal doen nie.

 

Tydens die rit kom ek tot die gevolgtrekking dat daar ‘n paar goed op my fiets is waarna ek sal moet laat kyk voordat ek die 36ONE aandurf, onder andere die oorskakeling van die ratte. Ek kry die naam van die plaaslike first winkel by die organiseerders en laai my fiets by hulle af toe ons Donderdagoggend in Oudsthoorn aankom. Ek kry my fiets weer die middag net voor 17:00 nadat hulle die stuur se laers vervang het en die ratte vir my gestel het. 

 

Net voordat ons na die wegspring vertrek, tel ek skielik ‘n probeer met my selfoon op. Ek skakel hom af en weer aan om te kyk of die probleem opgelos is en dit werk, maar ek het vergeet dat ek ‘n nuwe PIN gekry het nadat my vorige foon in Februsrie gesteel is, met die gevolg dat ek hom nie weer aan die gang kan kry nie, behalwe vir internet toegang waarvoor ek ‘n aparte “dongle” het. Op die laat stadium kan ek niks daaraan doen nie en moet maar met die probleem saam lewe. Mt broer laai my ongeveer 14:30 by die wegspring af. As gevolg van Covid mag toeskouers nie by die wegspring die deelnemers afsien nie! Die weervoorspelling vir die wedren is goed met ‘n moontlikheid van reën teen Saterdagaand. Ek hoop om dan al klaar te wees.

 

Ons spring 15:00 weg. Die eerste paar kilometer tot net buite die dorp is ‘n neutral sone, so die pas is redelik rustig. So in die verbygang loop ek twee manne wat ook die Freedom Challenge se Race Across South Africa gedoen het, raak. Hulle mik vri so 17 uur, terwyl my versier op 24 uur ingestel is! 

 

Ons draai op 6 km regs en die eerste klim begin. Gelukkig is dit nie so warm soos in November verlede jaar nie en die eerste klimme is darem nie te styl nie. Dit hou vir so 9 km aan en dan het ons ‘n lekker afdraend.

Onder in die vlak draai ons regs om ons Wes van Dysseldorp en oor die R29 te neem om dan weer by ‘n distrikspad aan te sluit wat ons eers in ‘n Westelike rigting tot op 44 km en dan Suid Wes neem. Op 55 km draai ons Suid na Heimersrivier toe. Dit is ook die eerste waterpunt. Ons klim 150 meter oor ‘n aftand van 7 kilometer. In teenstelling met verlede jaar het ons vanjaar ‘n briesie van die Noord Weste wat ons lekker aanstoot. By die Heimersrivier/Paardepoort kruissing draai ons weer links Daskop toe. Ons is nou op die area se “rolling hills” en wat opgaan moet ook afgaan, maar ons bly so tussen 540 en 640 meter bo seevlak oor die volgende 45 km. Ek kom na 5:19 in die saal by Louvein, waterpunt 2 en die eerste kontrole punt, aan. 

 

Ek kry my broer hier en neem ‘n warmbaadjie. Ek gee my “dongle” vir hom om te laai, sodat ek darem kontak oor die internet kan maak indien dit nodig is. Ek val na na 15 minute weer in die pad. Die pad vanaf Louvein na Harold is regtig baie vervelig en frustrerend! Ons daal van 650 meter tot 630 oor ‘n afstand van 20 kilometer en die pad is oor die algemeen redelik reguit, met die gevolg dan jy gedurig die ouens voor jou se ligte sien, maar die einde wil net nie kom nie! Op 122 km draai ons regs net voor Herold, ry onderdeur die N9 en sluit dan by die Paardepoortpad aan. Net voor die kruissing, waar ons 4 uur van te vore links in ‘n Oostelike rigting gedraai het, draai ons links in ;n Westelike rigting na ‘n stoor waar die 3 de waterpunt is. Na ‘n paar glasse Coke en stukkies piesangbrood is ek weer oppad. Alhoewel ons nou teen die wind ry het dit grotendeels bedaar en is die toestande baie gunstig. Ons daal vanaf 520 meter na 300 meter by Volmoed oor die volgende 47 kilometer. ‘n Paar van ons vorm ‘n lekker groep oor die laaste 20 kilometer en ek kom na 10:24 in Volmoed aan. Dit is nou 01:24 en ek het vir my broer gesê ek verwag on 02:00 in Volmoed te wees, so ek het sommer met die aankoms verwag dat ons mekaar gaan mis!  Ek eet ‘n bordjie pasta en drink koffie, maar sien my broer nêrens nie! Dit is darem nie ‘n te ernstigte probleem nie. Ek sou graag ‘n warmbaadjie en handskoene by hom wou kry, maar dit is darem nie te koud nie. Ek vertrek na 22 minute. 

 

Vanaf Volmoed is daar ‘n 20 kilometer se geleidelike klim tot op kilometer 201 km. Op hierdie stadium van die wedren is dit nogal baie gevra, maar ek byt vas. Oor die volgende 25 kilometer daal ons af na die kruissing van die Gouritsrivier, wat soos gewoonlik, droog is! Oor die volgende 25 kilometer, tot aan die voet van Rooibergpas, klim ons weereens geleidelik vanaf 150 meter na 350 meter! Daar is darem twee waterpunte oor hierdie afstand. By die eerste een vra ek vir ‘n swartsak, wat ek aan die binnekant van my warmbaadjie sit om die koue uit te hou end it werk dan ook baie goed. 

 

Op 250 kilometer begin die groot klim van Rooiberg! 440 meter se klim oor ‘n afstand van 7 kilometer! Ek byt egter vas en kry dit weereens reg om dit in een poging uit te ry! ‘n Gemidelde spoed van 7.92 k.p.u.

Ek drink weer ‘n paar glasse Coke by die waterpunt en durf dan die bult af aan. Op hierdie stadium is my hande besig om my op te keil! Die rowwe paaie wat ons tot dusver gery het, het tot gevolg dat my hande pyn. Rooiberg af is besonder rof, met die gevolg dat ek ekstra stadig moet ry om die pyn so min as moontlik te maak. Om sake te vererger is daar ook groot stukke sinkplaat wat die hand probleem het erger maak!

 

Ek na 18:30 kom ek in Calitsdorp aan. Die keer wag my broer darem vir my. Aangesien ek nie meer ligte gaan nodig hé nie, gee ek dit vir hom. Dit spaar darem so ‘n bietjie gewig! Na 14 minute is ek weer aan die ry. 

 

Vanaf Calitzdorp klim die pad geleidelik tot op so ongeveer 300 kilometer. Dan kom daar vier bulte oor die volgende 25 kilometer wat vergelykbaar met Rooiberg is! Die enigste verskil is dat daar na elkeen darem ook ‘n afdraend is. Dit is egter ‘n skrale troos op hierdie stadium van die wedren. Daar is darem ook ‘n waterpunt bo op een van die bulte. Nadat ons regs gedraai het Lategansvlei toe, is daar nog ‘n klein klimmetjie en dan ‘n lekker stuk, wat meesal afdraend is tot op 345 kilometer. Die laaste 15 kilometer is redelik gelyk en ek kom na 23:43:48 by die eindpunt aan! ‘n Verbetering van 37 minute op verlede jaar se tyd, maar ver kort van van beste tyd van 20:20 in 2018! Dit lyk my die jare begin my vang!

 

So eindig nog ‘n 36ONE. Hierdie wedren is beslis nie vir sissies nie en verg baie vasbyt en deurdrings vermoë.

<iframe src='https://connect.garmin.com/modern/activity/embed/6788862237' title='Oudtshoorn 36ONE' width='465' height='500' frameborder='0'></iframe>

Data                Afstand        Tyd              Klim

Waterpunt 1      55.58        2:27:31          530

Waterpunt 2      46.07        2:51:52          804

Waterpunt 3      30.79        1:58:47          194

Waterpunt 4      23.18        1:38:18          311

Waterpunt 5      22:55        1:27:54          199

Waterpunt 6      38:16        2:38:56          510

Waterpunt 7      27:45        2:05:18          467

Waterpunt 8      12.15        1:35:42          588    

Waterpunt 9      27.69        1:45:46          102

Waterpunt 10    27.66        2:21:05          616

Waterpunt 11    33.66        1:59:39          509

Einde                19.09        0:53:00          222

Totaal             364.03       23:43:48      5,052

 

Dag 7 Oewerzicht-Franschoek

 

Kooitjie Viljoen, my skoonseun se broer en eienaar van Oewerzicht, het die vorige dag gesê hy sal voor 06:00 op wees en ons by hulle kom ontbyt eet. Ons stap soos net voor 06:00 daar in en vind ‘n oop voordeur maar verder geen lewe nie. Die kombuis lig is aan maar verder niks! Ons help ons self maar aan die vrugte wat daar is en val 05:50 weer is die pad. 

 

Annavanklik is die temperatuur so 11 grade, dan daal dit na 9 en dan 7 en so gaan dit aan. On shou stil sodat peiter ‘n warmer baadjie kan aantrek. Teen die tyd dat ons by Greyton kom is dit 3 grade Celius! Peiter trek nou ook warmer handskoene aan. Ek oorweeg di took, maar besluit om deur te druk. Die son gaan immers binnekort op ko men dan gaan dit warmer word. Die temperatuur daal tot 2.2 voordat dit begin warmer word. Teen die tyd dat ons deur Genanedal ry is dit darem al 8 garde! Ons stop vir ‘n “piesang” breek. Die topgraief is nie te heuwelagtig nie en ons handhaaf ‘n pas van so om en by 15-20 kpu. 

 

Op 46 km na 3:30 in die saal, sluit ons by die Villiersdorppad aan. Die laaste sukkie klim na die pad is nogal steil! Regs op die teerpad en nog ‘n 3 km klim tot bo op die volgende bult. Anderkant a fen dan links op ‘n grondpad wat ons deur neem na die Grabouw/Villiersdorpapd. Van hier af is dit teerpad tot in Franschoek met net die Franschoekpas tussen ons en die eide van ons toer.

 

Ons  begin Franschoekpas na 74 km en 5:45 se ry. Gelukkig ken ek die pas goed en is goed bewus van wat voorlê. Die klim gedeelte van die kant af is 7 km end it neem my ‘n uur om tot bo te kom. Die 7 km bult af neem net 10 minute! Ons 12:45 na 88 km in Franschoek aan. 

 

Christine, Pieter se vrou is reeds hier, maar Sue land eers 13:00 so ek verwag hulle nie voor 14:30 nie!

 

So eindig ‘n wonderlike toer van Glenconner, naby Kirkwood ins die Oos Kaap tot in Franschoek. 872 km in sewe dae. Totale ry tyd is 65 en ‘n half uur met 10,500 meter se klim.

<iframe src='https://connect.garmin.com/modern/activity/embed/6620929268' title='Oewerzicht-Franschoek' width='465' height='500' frameborder='0'></iframe>

<iframe height='405' width='590' frameborder='0' allowtransparency='true' scrolling='no' src='https://www.strava.com/activities/5141101572/embed/35e38e25a25aac317b92072676d1cb8401f55d72'></iframe>

Dag 6 Heidelberg-Greyton

Ons begin 05:48. Ons volg die "Exit" bortjie maar draai regs in plaas van reguit te hou. Ons gelukkig gou ons fout agter geniet die afdraand op die teer pad! Teen die tyd wat ons deur Suurbraak is, is dit al lig. Die pad is nou en 'n bakkie raak aan Pieter se arm! Die meeste mense ry ook baie vinnig. 

Na 18 km is ons op die N2, waar die verkeer nog meer druk is en die motors ook vinniger ry. Net verby die vulstasie draai ons links om met agter paaie te ry en sodoende die N2 te vermy. Ons egter verplig om die laaste 2 km op die N2 te ry. Gelukkig is daar 'n breë skouer. Ons stop in Swellendam vir ontbyt. 

Nadat ons klaar ge-eet het, ry ons met die grondpad in Drew se rigting. Soos ons nou al gewoond is, is daar geen te kort aan bulte nie. Ons roete is eers Noord Wes, dan Wes, gevolg met 'n stukkie in 'n Suidelike rigting totdat ons weer Noord Wes draai.

Op 71 km kom ons op 'n punt waar my Garmin 'n pad wat links draai wys en 'n "track" wat reguit aangaan. Ons draai links, maar kom na 'n verdere 3 km agter dat die pad doodloop, dus moet ons omdraai! Ons sien 'n paadjie deur 'n land, wat lyk of dit 'n kortpad na die "track" is en volg. Na 'n rukkie kom ons voor 'n 2 meter hoë elektriese heining te staan. Al wat nou oorbly is om terug te ry na die begin van die track. 

By die ingang is daar 'n kennisgewing wat meld dat die pad gesluit is. Ons is egter nou op 'n punt waar ons moet aanstoot of baie tyd verloor. Na omtrent 500 meter kom ons by 'n 2 meter hoë ekektrieseveerde hak en heining uit! Na beraadslaging en bevestiging dat die hek en heining se krag nie aan is nie, besluit ons om die kans te vat en oor te klim. 

Nadat ons dit suksesvol afgehandel het, pak ons die "track" aan. Dit is 'n redelike ernstige klim en dit neem ons 'n halfuur om die 3 km te ry. Anderkant af besef ons ons is in 'n wild reservaat met Springbokke, Zebras en Waterbokke. Na 'n verdere 3 km kom ons by 'n gesluite hek wat ba die Bonnievale/Stormsvlei teerpad ly. Ons was net besig om te beplan hoe ons oor die hek gaan kom, toe daar 'n voertuig in draai en die hek oopmaak! Ons gesels met die bestuurder wat vir firms werk wat die Wild Reservaat besit. Hy is nie juis be-indruk met die feit dat ons die tejen by die ander hek ge-ignoreer het nue, maar hy laat ons gaan!

Van hier us dit lekker bult af tot so 'n entjie voor die N2 waar ons 'n grondpad, wat parallel net die N2 loop, volg. Dit neem ons tot op 'n punt, so 7 km voor Riviersonderend, waar ons by die N2 aansluit. Ons ry dus maar die stukkie op die N2. 

In Riviersonderend nuttig om middagete by die Ou Meul. Daarna volg die rustige 30 km Oewerzicht toe. Ons kom 16:44 sonder enige verdere drama, daar aan. 

Nou het ons 780 km in 6 dae afgelê.

<iframe src='https://connect.garmin.com/modern/activity/embed/6617392197' title='Fleckvieh Heidelberg omgewing-Oewerzicht' width='465' height='500' frameborder='0'></iframe>

Dag 5 Vanwyksdorp-Heidelberg

 

Ons kom 05:33 aan die gang. Nadat ons in die donker deur Vanwyksdorp genavigeer het, kom ons op die pad Herbertsdale toe. Die pad is in 'n uitstekende toestand met die normale op en af van hierdie omgewing. 

Na 18 km draai ons Suid-Oos en sluit na 'n verdere 7 km by die Herbertsdale/Barrydale pad aan. Op 43 km kom ons by Muiskraal aan, waar ons vir die slegste koffie wat ek in 'n lang ruk gedrink het, stop. Ek sit my Garmin per ongeluk hier af in plaas van net 'n "lap" se tyd te neem, met die gevolg dat ek nie die res van die dag se rit kon aflaai nie.

Ons ry 3 km Noord en draai dan wes oppad Barrydale toe. Die pad volg die gewone profiel met 'n paar ernstige bulte. Na 'n verdere 15 km draai ons links op die Gysmanshoekpas pad. Daar is 'n "closed/gesluit" teken en ek wonder hoekom! Dit blyk later onnodig te wees, alhoewel jy die regte voertuig moet hé. Daar is 'n paar geboue wat totaal verval is, maar daar is ook tekens van 'n boer wat skynbaar goed doen. Seker met Protea's. Die pad raak al hoe rowwer en is baie styl. Daar hang ook 'n dik wolk kombers oor die berg met 'n klammigheid in die lug. Ons beur die pas uit in met ons fietse in due donkie rar. Dit is voorwaar een van die stylste passe wat ek al uit gery het. Dit neem ons 40 minute om die 3 km te klim. Bo rus ons eers agter 'n bos voordat ons die pad af aandurf. 

Die klimaat, huidige weers omstandighede en plantegroei verander onmiddelik. Die nattigheid is weg, die wêreld is dig begroei met Protea's en ander fynbos gewasse. Dit luk ba 'n heel ander wêreld teenoor die klim wat ons pas voltooi het. Waar die pas op baie klipperig was, is die pad hier heelwat rowwer. Geen normale mens sal die pad met iets anders as 'n 4x4 aanpak nie! My broer het dit egter met 'n VW Kombi gery, maar dan is hy uniek! Die omgewing laat my baie aan die Attakwaskloof dink. 

Ons daal 450 meter in 9 km. Ons sluit by 'n baie goeie distriks pad aan, maar na al die gedaal, begin due volgende ernstige klim. Ons klim 250 meter in 4 km! Nou is die ergste klim darem verby en ons kom na 100 km wn 9 uur se ry in Heidelberg aan.

By die plaaslike Caltex kry ons 'n Seattle Coffee en ook plek by Fleckvieh wat 23 km verder op die Suurbraak pad is. Ons totale afstand vir die dag is 124 km en ons was vir 10:52 aan die gang. Voorwaar 'n besonderse dag.

<iframe src='https://connect.garmin.com/modern/activity/embed/6632705938' title='Vanwyksdorp-Kleckvieh, Suurbraak' width='465' height='500' frameborder='0'></iframe>

Dag 4 Harold-Vanwyksdorp

Die wiele het vandag 05:26 begin rol. Dit was koelerig, so ons het albei begin met 'n ekstra baadjie aan. Die eerste 15 km deur Paardepoort was meesal afdraend en in die donker. By die kruising het ons links gedraai Zebra toe. Teen die tweede bult is ons geseën met die mooiste sons opkoms!

Teen die tyd dat ons die N12 bereik is due son al op. Ons draai regs en 'n kilometer verder weer links. Hier hou ons stil om eers van ons baadjies ontslae te raak aangesien die temperatuur besig is om te styg. Die grond pad wat ons ry, wat 'n verbinding tussen die N12 en Oudtshoorn/Mosselbaai pad is, us oor die algemeen in 'n baie goeie toestand. Hier en daar 'n bietjie klipperig maar dele is beter as baie teerpaaie! Dit is ook lekker om die pad wat ek al 'n paar in die donker tydens die 36ONE gery het, in die dag te ry. Die nadeel is dat ek nou die bulte van ver kan sien teenoor die nag ry wanneer ek net ry!

Ons stop by La Plume in Volmoed om ons waterbottels vol te maak en drink koffie. Van Volmoed volg ons 'n "agter paadjie" wat ons na 'n grondpad, wat oor die Gouritzrivier na Vanwyksdorp toe loop, verbind. Hierdie pad is regtig 'n uitdaging. Laaang bulte, gevolg deur korter bulte. Net voor Gouritzrivier loop ons 'n plaashuus raak waar ons weer ons waterbottels kan volmaak. 

Die Gouritz is kurk droog. Daar was so een of twee plassies water, maar verder niks. Ek het nou al 7 keer oor die Gouritzrivier gery en nog nooit lopende water gesien nie! Anderkant uit klim ons vir 20 km met met hier en daar 'n afdraend. Gelukkig is due gradiënt waarteen ons klim nie baie styl nie. 

Na 110 km sluit ons by die Rooibergpad aan. Nou net 23 km Vanwyksdorp toe, maar raai wat, daar is nie een stukkie geykpad nie. Selfs die laaste 1.5 km na Watermill Farm us 'n kwaai klim. Ons kom na 10:11 daar aan. 134 km vir die dag en 1,888 meter se klim 

<iframe src='https://connect.garmin.com/modern/activity/embed/6612442926' title='Herold-Vanwyksdorp' width='465' height='500' frameborder='0'></iframe>